David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 3,151 a la 3,165 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: Levantarse durante la noche sin poder respirar durante 5 segundo #30135
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola que tal, tengo 20 años y me pasa exactamente lo mismo que a vos, me suelo despertar a la noche sin poder respirar durante unos segundos y pensando que voy a morir. Creo que es más frecuente si duermo boca abajo o boca arriba pero de costado no me pasa casi.. De día bostezo bastante y de a ratos siento falta de aire, si encontraron la razón o alguna cura para eso agradezco que me informen.. saludos

    en resposta a: Grupo de agorafobia y ansiedad por whatsapp #30134
    David Pinazo
    Superadministrador

    Quisiera unirme al grupo. Mi número es 606 232 684

    en resposta a: Trastorno de Ansiedad Generalizada – Saludos desde México #30133
    David Pinazo
    Superadministrador

    Que tal buen dia, mi nombre e Sergio y me diagnosticaron ansiedad generalizada, estoy en tratamiento psquiatrico, estuve medicado con Escitalopram 10(mg) y clonazepam 2mg durante 1 año, después el Psiquiatra me aumento la dosis a 3 tabletas de clonazepam al dia, mañana, tarde y noche, y todo iba bien, hasta que en momentos de crisis me aumentaron a otra pastilla mas de 2mg. en total ya eran 8mg de clonazepam, en caso de crisis, llego el dia en que ya no me hacia efecto esta dosis, quiero señalar que esta dosis no la tomaba diariamente, solo en caso de crisis.

    Después, me cambiaron el clonazepam, por alprazolam, y las primeras veces en crisis me fue muy bien, pero solo duro como 4 veces en 3 meses que fue cuando use este medicamento y dejo de funcionar, después el medico siguió el mismo procedimiento que con el medicamento anterior, a subir la dosis, hasta que llego el punto que 10mg de alprazolam juntos en una crisis, no me hacían ningún efecto,

    El medico ya me cambio por otras benzodiacepinas y nada, a la tercera vez de usarlas no me hacen efecto… Hay alguna combinación, u otra benzodiacepina que no sea Alprazolam, Clonazepam, Lorazepam, Tranxene, Victan (Loflazepato de etilo) o algun otro medicamento, que se pueda usar en caso de crisis?

    Muchas gracias espero pueda ayudarme.

    en resposta a: Tristeza extrema y desesperación #30132
    David Pinazo
    Superadministrador

    Amigo estoy identificado con tus síntomas los he padecido durante muchos años las dudas la búsqueda de seguridad en una relación causa mucho daño lo primero es tu salud mental deja de lado tus dudas esa chica te ama de lo contrario como convive contigo baja la cabeza confiezale tu enfermedad y sintamos dile lo que sufres y piensas y dile que la amas y amas ese niño que va ha ser parte de tu terapia y motivo de vivir dices no sentir alegría del embarazo de tu mujer es NORMAL estas deprimido preocúpate por un tratamiento pronto y riguroso se SINCERO CON TU MUJERCITA No ocultes tus síntomas dile que te comprenda y ayude que todo cambiara tengo 65 años y 30 de vivir esa enfermedad tomo medicación tengo 3 hijos y 4 nietos pensionado y feliz con mis crisis que ya domino Fuerza joven y cuide su hogar.

    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, mira, a mi me pasa lo mismo, busque en internet y eso es una patología del sueño que se da por no lograr el sueño REM por tiempos prolongados y otras cosas como terrores nocturnos. En este momento se me olvido como se llamaba xD (encontré el foro buscando el nombre nuevamente en google)
    No es grave, pero te recomiendo que trates de dormir bien y si se vuelve persistente ve donde un psicólogo.
    Saludos y suerte

    en resposta a: no sé lo que me pasa ni en qué rara enfermedad encasillarme #30130
    David Pinazo
    Superadministrador

    A caso estamos experimentando un despertar de conciencia? Sera que es una fase de ajuste hacia una nueva realidad y otro nivel de conciencia? Sera que antes estabamos dormidos y ahora ya nos dimos cuenta de donde estamos y que esto en si es un proceso para recordar quienes somos realmente? Esta condicion me ha orillado a cambiar mi vida radicalmente. A cambiar habitos malos por habitos mas positivos. A ver las cosas de forma mas positiva a pesar de los sintomas que son muy molestos pero inofensivos y pasajeros. Gracias a esta condicion deje el alcohol y las drogas. Empeze a hacer ejercicio, comer sanamente, a meditar, hacer cosas que me gustan, a leer mas, a proponerme disfrutar la vida todos los dias, a ayudar a los demas, a amarme y aceptarme tal y como soy. Mi vida ya tiene un proposito que antes no valoraba tanto: Estar vivo! Ahora agradezco todo lo bueno y lo malo que me ha pasado. Cada dia estoy aprendiendo a vivir y soy un coleccionista de todo tipo de experiencias. Hoy le digo si a la vida, como venga! Todo esto me ha acercado mucho mas a Dios. El ha traido paz a mi corazon y me siento confiado de que estos sintomas tan molestos solo son un entrenamiento que me esta preparando para algo mucho mejor. Mientras tanto trato de enfrentarlos pues se que Dios me acompaña y que si me caigo el me va a dar la fuerza para levantarme pues tengo un gran corazon. Ahora se que mi mision es amar y servir, pues de esa forma le muestro a la vida cuanto la amo y cuantas ganas tengo de disfrutarla! Siento que ahi esta la verdadera cura de esta condicion: en el amor en accion!

    en resposta a: nerviosismo y y latidos del corazon #30129
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola a mi me pasa exactamente lo que a vos, yo siempre hice deporte desde los 8 años ahora tengo 22, siento que nadie me entiende ni los cardiologos a los que fuy, ayer justo me paso a la noche comiendo con unos amigos en mi casa, la primera vez que me paso estaba de vacaciones y me fuy con un amigo a caminar por la playa super asustado, no se que hacer quisiera encontrar una solucion para seguir con mi vida que tenia antes, en la que no estaba todo el tiempo pensando en mi salud y disfrutaba de todo, con mi edad procupandome por esto, no quiero que me pase mas. quisiera encontrar alguna forma para que no suceda, alguna medicacion algo porfavor si alguno sabe una solucion que no sea relajar y tencionar los musculos o pensar en cosas lindas, lo agradeceria mucho.

    en resposta a: Esta es mi historia #30128
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola te aconsejo que dejes la paroxetina y las benzodiacepinas te aseguro que mi caso es el mismo que el tuyo y ademas tengo la misma edad , y dile a tu medico que te recete lyrica hazme caso es mano de santo y es especificamente para el trastorno de ansiedad generalizada.
    saludos y animos siempre!!!

    en resposta a: ansiedad nocturna por favor ayuda #30127
    David Pinazo
    Superadministrador

    Buenos dias Manuel, lo que te ocurre es que tienes crisis de pánico debido a la ansiedad.

    Tienes que pensar una cosa, que a pesar de lo desagradable de los síntomas, NO TIENE NINGÚN PELIGRO para tu salud, es simplemente una sensación, y NO TIENE CONSECUENCIAS FÍSICAS de ningún tipo.

    Voy a explicarte un poco en que consiste la ansiedad e intentar tranquilizarte, la ansiedad es un recurso del cuerpo humano, que ahora no utilizamos pero si que fue muy útil para nuestros antepasados.

    Imagina que tus ojos ven a un león que va a atacarte, la visión pasa al TÁLAMO que se encarga de traducir el esa imagen a el lenguaje que entiende el cerebro. Del Talamo pasa al CORTEX VISUAL, allí se analiza y SI se entiende que realmente es un peligro, se envía a la AMÍGDALA y esta amígdala , es la encargada de dar la orden de una liberación de ADRENALINA, a todos los órganos y a través del sistema nervioso.

    La adrenalina es la encargada de ponerte a 100 en un instante y sacar fuerzas especiales para huir y escapar del peligro, es una especie de recurso añadido, sacas unas fuerzas increibles que te ayudan a saltar más, correr más y tener más fuerza en caso de la lucha.

    Hasta aquí todo normal, es algo que casi todo el mundo sabe. Pero el cuerpo que es muy listo y tiene muchos recursos, decide almacenar en la AMÍGDALA la información de ese miedo. Imagina ahora que vuelve el león, como ese peligro ya lo conocemos , ya no se utiliza el canal habitual, es decir, OJO a TÁLAMO, TÁLAMO A CORTEX VISUAL , CORTEX VISUAL A AMIGDALA Y AMÍGDALA A ÓRGANOS DE LIBERACIÓN DE ADRENALINA.
    Para ganar un tiempo crucial esos mili segundos entre recibir el zarpazo o no recibirlo y que el león no pueda cogernos, como la información ya estaba almacenada en la amígdala , pues se deja de utilizar el recorrido habitual y se elimina el paso por el CORTEX VISUAL ( que es el encargado de analizar el peligro, la cuantía de ese peligro y lo recursos de adrenalina que hay que utilizar para salvarse de ese peligro), entonces como solo interviene la amígdala y es uno de los elementos cerebrales más antiguos del cuerpo, manda liberar adrenalina a saco y huimos del león casi con total garantía.

    EN TU CASO has sufrido algún tipo de peligro (ó no, que es lo más probable) , PERO lo has interpretado con miedo y ese miedo se ha gravado en tu amígdala y ahora cuando ella interpreta que estás en peligro, libera sus recursos de adrenalina y te pone el cuerpo a 100 preparándolo para la huida.

    Pero TU ESTAS EN TU CAMA y no hay ningún peligro y esa situación tan rara que sientes en tu cuerpo, es debida a que tu no huyes , es decir, si canalizases todo ese recurso que te ha dado tu cuerpo, en huir, correr, pelear ect., cuando pasase el peligro te tranquilizarías.

    Tu estás quieto en tu cama y no sabes por que la amígdala a preparado este follón, por que te a preparado para la huida…. e interpretas todo esto como un SÍNTOMA, piensas que te pasa algo, que estás en peligro y te da miedo, este miedo hace que la amígdala ordene mas liberación de adrenalina y tu ves que el SINTOMA crece, lo que te lleva a mas miedo…..

    ACABAS DE CREAR EL CIRCULO DEL ATAQUE DE ANSIEDAD,(síntoma-miedo…..el miedo aumenta el síntoma , y tu que te ves en peligro, pues más miedo) QUE DESENCADENA LA CRISIS DE PÁNICO.

    Pero lo que te interesa es el REMEDIO , por que aunque entiendas bien lo que ocurre, es difícil salir (aunque espero haberte tranquilizado, ahora que sabes el proceso ).

    Lo primero que quiero que sepas es que las crisis de pánico debido a la ansiedad TIENE CURA.

    Acude a tu médico o intenta buscar un ansiolitico, un Lorazapan 1 mg, o Diazepan ó Orfidal, tomate uno 30 minutos antes de irte a la cama.
    Con esto estarás tranquilo y no te despertarás, pero esto tiene un problema que son BENZODIACEPINAS y generan adicción puedes utilizarlas durante 2 ó 3 meses.

    Después tendrás que ir a un psiquiatra, y te recetarán un antidepresivo (ya se que te puede sonar raro , pero haz caso) te recomiendo solo los ISRS que son los más suaves y para tu caso, te vendrá bien la fluvoxamina (Dumirox) 100 mg ó escitalopran 15 mg , tendrás un tratamiento de unos 7 meses, mas el tiempo necesario para el síndrome de discontinuación, total unos 9 meses.

    Hay una cosa muy importante, sigue los pasos, primero médico de cabecera ó urgencias y que te den una benzodiacepina y las utilizas para dormir mientras buscas al psiquiatra.

    Cuando comiences el tratamiento del ISRS probablemente te sientas como una verdadera mierda, nauseas, dolor de cabeza, de ojos, pitidos en los oídos, dolor de nuca, TU AGUANTA que no pasa nada, acuerdate de mi y aguanta.

    Estos medicamentos para una persona depresiva son más fáciles de llevar, por que no tienes tantos efectos secundarios, pero para nosotros los ansiosos y más con ataques de pánico, nos hacen polvo y hay un gran número de personas que abandonan el tratamiento.

    Nosotros hemos pasado tanto miedo y pánico que tenemos una TENSIÓN ENCEFÁLICA tan grande que cualquier inhibición sobre la recaptación de serotonina nos afecta.

    Si quieres otro dia te explico como funciona un ISRS es muy sencillo y no hay que tenerle miedo para nada, en muchos paises está en las farmacias sin receta médica.

    Espero haberte ayudado.

    SALUDOS.

    en resposta a: pulsaciones altas…¿os pasa? #30126
    David Pinazo
    Superadministrador

    Yo tengo 36 años y llevo 4 y pico tomando paroxetina y alprazolam, la presion me sube a 160/90 , mareos’ malestar general etc.voy al medico “ansiedad”no saben otra palabra. En urgencias lo mismo, entran en el ordenador ven el historial ya que acudí mas veces y en seguida”ansiedad”a veces me hacen algun electro y pa casa. No digo que tengo algo al corazon pero cun un electro no puedes saber 100 % si hay algun problema del corazon ya que entiendo algo de medicina por que en la mili era sanitario.hay muchisimas pruebas pará hacer para descartar cualquier duda.estuve en la unidad de sueños y todo esta bien , he perdido el olfato y el aliento , por que ??”anciedad” y asi con mi medico.al final cambie de medico y en seguida me mando para hacer pruebas para ver por que perdi el olfato y el aliento.de hecho el dia 28 tengo cita.pude ser anciedad no digo que no pero antes de todo me imajino que hay que hacer muchas mas analiticas para diagnosticar.pero mientras yo lo paso fatal me da miedo ir al parqué con el niño por si me da algun desmayo me da miedo ir de pesca , salir y muchas mas cosas que antes hacia.si quereis hablar del tema vos dejo mi correo milumilu62@gmail.com

    David Pinazo
    Superadministrador

    HOLA. SE ME TAPAN LOS DOS OIDOS, CUANDO HABLO ME RETUMBA. DENTRO SIENTO MI VOZ CUANDO HABLO Y SI INTENTO DESTAPARLOS RETENIENDO AIRE ES PEOR. CUANDO TRAGO SIENTO LO MISMO. ES DESESPERANTE. SALUDOS Y GRACIAS.

    en resposta a: Por favor necesito ayuda #30124
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, tienes que calmarte, tienes que dejar de escuchar a tu mente, cuando
    te vengas pensamientos de esos, tienes que decirle “no te voy a atender”, no
    la escuches. Yo llevo así unos 5 años, y se que es un verdadero calvario. Además
    llega un momento que absolutamente nadie te escucha como tu quieres, mi marido
    ya prácticamente no hace caso. Un día tengo cáncer de cabeza porque me he mareado,
    otro de piel porque tengo un grano para mi “extraño”, otro comiéndome la cabeza porque
    mi mamografía no es totamente normal. Otros días me encuentro bultos, y a mirar rápido
    Internet a ver qué encuentro… siempre acaba todo en lo mismo “cáncer”. Mi marido me
    ha dicho muchas veces que el que lo busca al final lo encuentra, y creo que tiene razón,
    no podemos vivir así, porque en realidad lo que nos tenga que pasar nos va a pasar igual,
    hagamos lo que hagamos, nos preocupemos o no, da igual, somos mortales.
    Si quieres que sigamos hablando te dejo mi correo: teregarcia1971@yahoo.es
    Tranquilo

    en resposta a: ansiedad y colon irritable #30123
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todos, llevo varios meses con dolor abdominal, sobretodo en la parte derecha, sobretodo por las noches. Las heces varian de normales y compactas a pequeñas y uniformes cuanto en ocsasiones son líquidas.
    He ido al medico y me hicieron analisis de sangre, orina y heces y salió todo normal, con lo cual me dijeron que estos eran producidos por nervios.

    Estoy a la espera de que me visite el digestologo pero mi preocupación aumenta porque ultimamente al acostarme, noto como este dolor baja hacia la zona rectal y desaparece provocandome movimientos extraños y sensación de defecar acompañados de una molestia presión, como si algo quisiera salir evacuado.
    Con los dias esta presión es más constante y fuerte y apenas me deja dormir, con lo cual llevo un estres y un cansancio encima que seguramente agrabará la situación…

    No se que hacer

    en resposta a: MI VERSION #30122
    David Pinazo
    Superadministrador

    Mariao, me encanta que empieces tu recuperacion porque creeme ya lo has hecho. La verdad es que lo que pretendo ante todo es dejar la prepotencia a un lado porque todos somos iguales. Todos realizamos a cada segundo de nuestras vidas diferentes actos fisiologicos y mentales de los que ni siquiera dudamos, sin embargo cometemos el error de dudar de nosotros mismos cuando eso no es posible. Eres tan especial y tan capaz como cualquier persona que habitamos este planeta y esta vida tan maravillosa. Es mas, me atrevo a asegurar que personas como vosotros sois mas inteligentes que muchos otros y por supuesto mas sanos, ya que inconscientemente habdis creado jnos patrones que lejos de creer que son un castigo, son una oportunidad, quiza la mayor oportunidad despues de la vida. En vuestras manos esta salir de todo esto porque creedme que se sale. Quitaos el estigma, la etiqueta de enfermos porque es la primera excusa para no mover pieza y depender de los demas y caer en una rutina de solo recibir en lugar de dar. Mi consejo principal es ese y el siguiente es utilizar la mayor capacidad del ser humano, el LENGUAJE, psicologos, psicoqnalisis y todas las tecnicas que deseeis, pero sacad la basura de dentro, empezareis a veros mejor poco a poco porque todos sois merecedores de lo mejor y asi lo hareis. Todos habeis llegado a esta situacion por uno u otro motivo, hacer introspección y empezareis a verlo. El miedo aparecera pero cada vez que lo supereis sereis mas fuertes. Por favor no caigais en la trampa y en el absurdo de creer que esto es para siempre, eso es falso. La gripe no dura siempre y esto es muy parecido. Es un impulso de vuestra psique que ha decidido que lo que no funciona en vuestras vidas es hora ya de cambiarlo, y mientras no hagais nada para cambiarlo y evolucionar, las respuestas que habeis tenido hasta ahora seguiran mostrandose. El subconsciente esta para salvarnos y para perpetuarnos en la vida, por lo tanto hacedle caso. Por supuesto que poeeis contar conmigo. Hay gente que sigue tomando pastillas y cada vez mas cantidad, ¿por que creeis que pasa esto? Porque el desajuste sigue ahi y sigue sin tratarse ni solucionarse. Interpretar vuestros sueños es una buena manera de recoger las claves que nos manda diariamente nuestro inconsciente, es un paso. Y por favor, comenzad a andar y ha hablar de esto con un terapeuta, que esto es tan normal como tener una gripe con la salvedad que esto que sufris no es una enfermedad, es un trastorno, y como su propio nombre indica es pasajero. Si quereis cambiarlo y superarlo debeis desear hacerlo y poneos en marcha.
    saludos y un abrazo a tod@s, valientes!

    en resposta a: MI VERSION #30121
    David Pinazo
    Superadministrador

    Solo quiero darte las gracias por tu mensaje. Se que a alguien le puede parecer duro, pero creo que tienes razón. Nuestro cuerpo nos dice que ha llegado el momento de cambiar. ¡Pero es tan difícil! Me anima saber que tú has salido de esto, o al menos que estás mucho mejor y me da esperanza para continuar a pesar de que la lucha se me hace cuesta arriba, como supongo que a la mayoría.

    Gracias de nuevo y por favor, sigue escribiendo.

    Saludos.

S'està mostrant 15 entrades - de la 3,151 a la 3,165 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.