David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 1,066 a la 1,080 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: ayuda por favor #32223
    David Pinazo
    Superadministrador

    mi glucosa esta bien y examenes renales, hepaticos, prostata,orina completam tiroides todo bien

    en resposta a: ayuda por favor #32222
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola talves padeces colitis nerviosa , es muy comun en personas con TAG

    en resposta a: no sé lo que me pasa ni en qué rara enfermedad encasillarme #32221
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola, tengo 16 y paso por eso, estoy muy afligida y no se que hacer, como lo solucionaste, ayuda que me estoy volviendo loca

    en resposta a: perder el control del cerebro #32220
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola yo tengo 34 años hace unos meses atraz tambien me vino esas ideas paresea q me iba a volver loca pero lucho contra eso yo tengo muchos problemas y los problemas nos atrae a eso apoyate en los consejos que lees son buenos y no tratemos de que ideas malas nos llegue ala cabeza por mas duro que esto esa suerte

    en resposta a: ayuda por favor #32219
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola no estaria por demas revisarte la glucosa …cuando esta alterada es la causa principal de orinar frecuente y no la ansiedad como se piensa

    en resposta a: SOBRESALTOS AL CONCILIAR EL SUEÑO #32218
    David Pinazo
    Superadministrador

    [:es]

    Que síntomas son los que experimentan ustedes exactamente?

    [:ca]Que síntomas son los que experimentan ustedes exactamente?[:]

    en resposta a: sacudidas del corazon #32217
    David Pinazo
    Superadministrador

    Ayer me hicieron un electrocardiogram y el primer doctor me dijo Q era simtomas de infarto y me remiten al hospital y el otro doctor me hizo otro electro y me dijo Q era de problemas de stress pero lo raro es Q siempre me pasa lo mismo Q puede ser gracias

    en resposta a: Esta es mi historia #32216
    David Pinazo
    Superadministrador

    [:es]

    Hola, no sé si actualmente sigues igual con tu “problemilla” pero me siento muy identificado contigo.Llevo desde los 15 años tratando de vencer este calvario y ahora con 38 años puedo asegurar y estoy convencido que no es una enfermedad curable y que tan solo se puede aprender a vivir con ella.Cada día que pasa es un reto para mí,lo que hace que me encuentre ya muy cansado de todo,si no fuera por mi familia y en concreto por mis padres,mi mujer y mi hija no sé lo que haría.Gracias por tu comentario,sé que no es consuelo pero saber que hay personas que lo están pasando tan mal como tú,hace que me sienta más fuerte para seguir luchando.

    [:ca]Hola, no sé si actualmente sigues igual con tu “problemilla” pero me siento muy identificado contigo.Llevo desde los 15 años tratando de vencer este calvario y ahora con 38 años puedo asegurar y estoy convencido que no es una enfermedad curable y que tan solo se puede aprender a vivir con ella.Cada día que pasa es un reto para mí,lo que hace que me encuentre ya muy cansado de todo,si no fuera por mi familia y en concreto por mis padres,mi mujer y mi hija no sé lo que haría.Gracias por tu comentario,sé que no es consuelo pero saber que hay personas que lo están pasando tan mal como tú,hace que me sienta más fuerte para seguir luchando.[:]

    en resposta a: Mi caso de “ANSIEDAD” y su solucion. #32215
    David Pinazo
    Superadministrador

    ME GUSTARIA ESTAR EN CONTACTO CONTIGO TAL PARECE QUE MI CASO ES IGUAL AL TUYO. TE DEJO MI CORREO ESPERANDO ME PUEDAS APOYAR. romo@live.com.mx

    en resposta a: perder el control del cerebro #32214
    David Pinazo
    Superadministrador

    te leo y me leo con varios agravantes y quizas luces al mismo tiempo de salidas. me arrepeinto de haber vendido terrenos que solo los vendi,no por necesidad,sino por satisfacer a una mente salida de quicio.desde muy chico,no soporte la muerte de mi padre biologico,mi garn amigo y hermano. como hijo unico ese duelo me mato.desde ahi mi vida paso de poca felicidad a la infelicidad total.entonces siempre estoy para abajo,y vendiendo cosas y teniendo dinero es como logre algo de pacer. enfoque siempre mi vida al placer.por eso me pase al alcohol,a vender y tener pesos,a gastar y al placer del sexo que te da una pareja,solo busque eso,para paliar mi mente negativa. y asi fui perdiendo todo.mis amigos primero,mi primer matrimonio,al acabarse el placer,mis posesiones de herencia,mis comodidades,mis afectos,y sigo buscando el placer y perdiendolo,y cayendo cada vez mas bajo en la depresion. busco,luego consigo,para saber que despues lo pierdo.es un circulo visioso que cada vezx me hunde mas. sin control hasta mis 34 años,solo con alcholol. desde ahi,farmacos medicos clonazepam. al tomarlos senti un elixir de los dioses.me dije esto era lo que tanto necesite siempre y nunca me escucharon.transite con ese ayuda una nueva vida,deje alchool y cigarrillo,cambie habitos,costumbres y me pase a una dieta buena,yoga y otras terapias para encauzarme. pero cada vez que quiero socializar y sobretodo volver a la civilizacion,caigo en ansiedad y depresion nuevamente. con la desventaja que el clonazepn ,ya no puedo dejarlo,porque los pensamientos negativos son tan intensos que corro riesgo de vida. he llegado a tener unos dolores cerebrales que es preferible morirse.

    en resposta a: ayuda por favor #32213
    David Pinazo
    Superadministrador

    No tienes nada , nos obsesionamos con algo y a veces somatizamos.
    Yo últimamente orinaba mucho y me he hecho análisis de próstata y todo correcto; también tengo muchos gases y a veces me duele el estómago . Lo mejor que puedes hacer es focalizar tu atención en otra cosa. Cuando dejas de obsesionarte y de fijarte tanto en las veces que orinas , orinarás menos , te lo aseguro, todo está en la mente.
    Un abrazo.

    en resposta a: SOBRESALTOS AL CONCILIAR EL SUEÑO #32212
    David Pinazo
    Superadministrador

    yo tte entiendo llevo 20 años asi y aun no lo he superado..

    en resposta a: SOBRESALTOS AL CONCILIAR EL SUEÑO #32211
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, hoy me toco a mi, son las 5:50 de la mañana con el miedo de ir a dormir por los mismo que les sucede a todos ustedes no he podido conciliar el sueño, me he dado vueltas en la cama toda la noche, es la tercera vez que me pasa en un mes, hoy quise averiguar un poco mas de lo que me esta pasando y puedo entender que no es que me vaya a morir si no que es un desorden de tu cabeza producto de tensiones o como se le llame síndrome de ansiedad, bueno les cuento que hace unos síes meses comencé con arritmia cardíaca y según el medico producto a mis preocupaciones laborales por esto mismo me encuentro tomando una ensalada de medicamento y creo que puede tener consecuencia con lo que me está pasando.

    les agradezco a todos ustedes por ayudarme a entender lo que me sucede, ahora solo queda consultar a un medico especialista para que me vea mi caso.

    saludos a todos, y que el Señor los bendiga.

    JLM

    jlara@schiessylara.cl

    en resposta a: Miedo a viajar sola #32210
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Lucía, yo hace casi un año que empecé con esto de la ansiedad y todavía tengo algunas secuelas, aunque mentalmente voy estando cada vez más fuerte, al menos tanto como para saber que todo esto reside en la mente y que ataca cuando menos te lo esperas, pero ¿sabes qué tengo claro? que aunque el futuro sea incierto llegará un momento en que deje de pasar.

    Una de las cosas que me pasó fue un inicio de agorafobia, que es lo que seguramente te ocurra a ti.

    Yo siempre he sido una persona de estar poco en casa y desde que me pasó todo esto de la ansiedad y de la agorafobia empecé a quedarme más tiempo en casa y tenía miedo a montar en metro y cualquier transporte público, aunque como cada persona es un mundo, mucha gente con agorafobia tiene miedo a montar en ascensores y yo nunca tuve miedo por eso. En cualquier caso, todavía tengo algún que otro síntoma como por ejemplo, que el hecho de pensar que tengo que bajar a la calle me genere una pizquita de ansiedad y me ponga un poco tenso sin tener motivo alguno, ¿que por qué ocurre esto? ¡ayyyy amiga cómo me gustaría saberlo!, pero lo que si sé es cómo se cura: ¡saliendo de casa!

    Ahora mismo cuando me leas seguro que no te ves preparada para ir muy lejos o viajar, pero no te preocupes… lo primero es asumir que DEBES salir de casa, aunque bueno, con estos calores tampoco salgas en exceso, a ver si te va a dar una insolación con los días de calor que estamos sufriendo. Bueno, ¿sabes cómo lo superé yo?, lo primero fue irme solo a por el pan y volver a casa, a los días empecé a acompañar a mi pareja al metro cuando venía a verme, a los días iba yo a buscarla a una estación que estaba a dos paradas de mi barrio y nos veníamos a una “zona de confort” (casa, barrio…), poco a poco empecé a salir por el barrio pero cada vez más lejos hasta que un día llegué con ella al barrio contiguo, ahora ya voy a su casa solo, vuelvo solo, voy a por el pan, voy a pasear un poco por el barrio e incluso el otro día nos fuimos de escapada con mi suegra a un pueblo que linda con Madrid. ¿Sabes qué me ocurrió? NADA, ¿y por qué no me ocurrió nada? PORQUE NO ME PASA NADA, NI A TI TAMPOCO :)

    Lo importante es que tú veas que vas avanzando y que eres capaz de hacerlo porque ERES CAPAZ. Échale un par de ovarios y que nada te detenga. Si hoy no te sientes capaz no pasa nada, pero intenta hacerte fuerte mentalmente y serás capaz de hacer lo que te propongas

    A mí por ejemplo se me hace más llevadero el viaje en metro tirando de juegos de móvil, leyendo un libro, una revista, haciendo sudokus, escuchando podcast y música… es fundamental que te plantees retos y que cuando consigas superar uno, tú misma te felicites y digas ¡he sido capaz!, ¡y si he sido capaz hoy, también lo seré mañana! ¡y si hoy he llegado hasta aquí, mañana llegaré hasta otro poco más!

    Fuerza, ánimo, una sonrisa y cuando notes alguna cosa rara dentro de ti di mentalmente ¡yo puedo! e intenta pensar en cosas bonitas. La mente humana es muy rara y cuando tienes ansiedad empiezas a pensar de otro modo muchas cosas pero lo dicho, ¡piensa en cosas bonitas cuando te sientas mal, porque es la mejor forma de combatir un pensamiento negativo! Acostumbra a tu cerebro a pensar así porque cuando piensas en positivo, tu mente es incapaz de generar pensamientos negativos. Al principio costará combatir, pero repite conmigo… ¡yo puedo! :D

    Un abrazo amiga

    en resposta a: Ansiedad: ¿cansancio extremo? #32209
    David Pinazo
    Superadministrador

    Estoy en una situación muy parecida a la tuya, además tengo 20 años. Fui al psiquiatra y me dijo que el cansancio es por la ansiedad, yo sinceramente no me siento una persona tan ansiosa como para haber llegado a este momento tan crítico. Pero el dice que esto pudo haberse generado por diversas situaciones q pase a principio de año y que mi mente y cuerpo responden de esta manera.
    Como estas con la concentración? Mi sensación es como si no estuviera dentro de mi cuerpo, como si fuera un sueño… También tengo una un dolor raro en la garganta y varios dolores en diferentes partes del cuerpo.
    Saludos

S'està mostrant 15 entrades - de la 1,066 a la 1,080 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.