S'ha creat les respostes del fòrum
- AutorEntrades
David Pinazo
Superadministrador¡¡ Como somos los ansiosos !! buscando problemas donde no los hay

Rosiña wapa: te diría que si todo fué bien no deberías darle tantas vueltas , que no anticipes las cosas, que la ansiedad tienes que dejarla a un lado y no preguntarte que pasará después…. pero sé lo difícil que resulta ponerlo en práctica (más para la gente ansiosa como nosotros).
Explicar un ataque de ansiedad a otra persona es complicado, puede parecer que se te ha ido la bola…jejeje…pues hagámoslo más simple, con decir que no te encuentras bien, que te duele la cabeza, debe bastar.
Y NO TE COMAS EL COCO POR LO QUE PASARÁ O PASARÍA SI…. Como dice mi psicóloga: CENTRATE EN EL AQUI Y AHORA y deja de lado todo lo demás.
Un beso
David Pinazo
SuperadministradorOs recomiendo un buen libro, ADIOS ANSIEDAD, del reconocido psiquiatra DAVID D. BURNS,es realmente interesante y te da un monton de herramientas para enfrentarte al miedo.un saludo.
David Pinazo
SuperadministradorHola, te cuento que yo tuve en diciembre un pinzamiento entre la cuarta y quinta vértebra lumbar. Me infiltraron una gota de corticoides, con anestesia, con tomografía computada. Quedé nueva. Hay muchas novedades en materia de problemas de columna, desde infiltraciones con diferentes productos, según sea tu causa, hasta yoga, natación, acqua gym, y kinesioterapia, con diversas lámparas que también te atenúan el problema. No te desesperes , ni te rindas, los dolores óseo musculares son difíciles de soportar, pero hay muchos paliativos y aún correctivos. Mucha Suerte. Contáme si mejorás en algo. Sil
David Pinazo
SuperadministradorPUES ESTE LIBRITO HASTA SE PUEDE FOTOCOPIAR porque su autor asi lo dice,no cobra royalties,
de acuerdo que muchos se aprovechan ya lo se,este mundo esta lleno de JETAS,PERO lo importante,es lo que tu saques de cada libro,i quizas que te asesoren un poco cuando los compras,ahora mismo estioy haciendo un curso de inteligencia emocional,pues facil no es,y el profesor ya nos dice,que si ponemos algo en practica,despues de acabar el curso,que ya es mucho,pero hay que practicar cada dia,y ver como la cagamos 50 veces cada dia,pero asi se aprende
David Pinazo
SuperadministradorHola Angels. No lo entiendo, te contesté, pero no sale mi mensaje. Y hay dias en los que me cuesta mucho dar ánimos y repetir siempre lo mismo… pero no puedo dejarte sufriendo sin una respuesta.
Dices que llevas cuatro años con ansiedad, ¿con tratamiento?. Si respondes afirmativamente, ponte en contacto con tu médico y dile cómo te encuentras, ya que igual tiene que revisarte la medicación. Si no has ido a ningún especialista, es evidente que tienes que hacerlo cuanto antes. No hay por qué sufrir más, si se puede evitar, ¿no crees?.
En cuanto a lo de que nadie te entiende, es que es así. La ansiedad no es una herida visible, no es un hueso roto, se trata de algo que está en nuestra psique, y los demás no suelen entenderlo. Encima hay que aguantarse escuchando eso de : anímate mujer, tienes que poner de tu parte, o aquello de ¿pero tú qué problemas tienes?.
No le pidas a los demás que te comprendan. A tu pareja sí, explícale tus sensaciones, tus miedos, lo que hablas con el psiquiatra, dile que entre en este foro y se informe, dale tu tiempo, pero claro que debe entenderte.
Y tú, sigue por aquí, todos padecemos ansiedad, cada uno con sus síntomas, con sus miedos, pero todos con ansiedad, por eso no te encontrarás tan sola.
Un abrazo, y ayúdate yendo al psiquiatra.
anA.
13 de juny de 2011 a les 7:42 en resposta a: ¿Por que la ansiedad la sufrimos cada persona de una manera? #27313David Pinazo
SuperadministradorQuerida Yazmi:
Yo llevo padeciendo ansiedad desde los 8 años, asi que llevo aproximadamente 25, una barbaridad.
Porque cada individuo vive la ansiedad de una manera?Pues hombre, independientemente de que los sintomas tengan un patron comun a la hora de manifestarse, cada persona es un mundo,cada individuo esta configurado geneticamente de una manera y determinado por una serie de experiencias diferentes a cada uno de los otros individuos.Por ejemplo, en un ataque de panico, tu puedes sentir palpitaciones,tener sudores frios o tener sensacion de mareo igual que yo o que otra persona, la clave es la manera en que interpretes esos sintomas y eso es diferente en cada individuo.
Date cuenta que una de las claves de la permanencia de la ansiedad y de su posible aumento, es la manera en que interpretes esos sintomas la primera vez y la forma de afrontar los miedos que esas sensaciones terrorificas te pueden causar.Por eso, es bueno cogerlo desde el principio, aprender a interpretar los sintomas de la manera menos catastrofista posible para que el miedo no se retroalimente,no tener miedo al propio miedo.Un saludo.David Pinazo
SuperadministradorHola Angels es normal que la familia no comprenda esta situación porque piensan que es fácil revertirlo además no existe nada organico en nuestro organismo todo es mental, pero acude a un buen especialista y con un buen tratamiento saldrás de esta racha mala, que sintomas tienes que no lo comentas??? espero que te mejores FUERZA…ademas aca en el foro si te vamos a comprender…salu2
David Pinazo
SuperadministradorHola Angels,se lo que es l’incomprensio,pero amb sap molt de greu que totes las que teniu parella,el vostre company no os entengui,al menys jo no vaig tenir que pasar per aixos,potser tens un bache,la primavera es molt dolenta per l’ansietat,i ara,s’acosta altre cambi d’estacio,no et desesperis,parla amb el teu metge,a veure que et diu,i pensa si en aquets ultims dias o setmanas,o mesos,has patit algo que s’et va quedar a dins,la feine,alguna discusio,estres,aquesta falta de comprensio de la teva parella,la familia,perque jo crec que tot es va quedan a dins nostre,i quan millor creiem que estem PUFFF,explota i surt l’ansietat,no tens perque resignarte,parla amb el teu psiquiatra,o si pots amb un psicolec.No et desanimis Angels.Disculpes a tothom,porque sin querer he contestado en catalan,je je je,es que son las 23 de la noche i no me he dado cuenta,pero supongo que Angels me entendera,un abrazo a todosi a ti Angels
David Pinazo
SuperadministradorAnimo,intenta hacer cosas y disfrutar la vida.Si necesitas medicarte hazlo y piensa que no tienes nada fisico,repitetelo una y otra vez.
En cuanto asumas que solo tienes un pequeño desorden perderas el miedo a sensaciones.
Yo llevo mas tiempo que tu y he pasado por todo tipo de momentos pero aunque hay momentos malos tambien los hay buenos.
Ademas ya sabes como funciona esto,pierdele el miedo,ya sabes como actua,asi que para adelante.AnimoDavid Pinazo
SuperadministradorSubo el post de nuevo.
David Pinazo
SuperadministradorPrimero de todo decirte que hay muchas personas que sufrimos ansiedad, que no eres un bicho raro, que si tu familia no lo comprende pues es una verdadera lástima, pero se pasa fatal.
entra en el foro que leyendo a los demás te sentirás identificada y te ayudaremos, lo más importante es tener un buen farmaco que te ayude en esos momentos que estás de bajón y lo demás es cuestión de comenzar a saber vivir con estas pequeñas y grandes moléstias.
Animo sobretodo
Pretty
David Pinazo
SuperadministradorHola Angels:
Lo primero, decirte que siento mucho que estés así, sé de sobra lo que es la ansiedad y ese cansancio que tú sientes. Lo más frecuente que sentimos los ansiosos es incomprensión. Esto no lo entiende nadie, sólo el que lo padece. No se ve fractura, ni herida, por eso somos unos incomprendidos.
Pero en este foro todos padecemos ansiedad, ya lo irás comprobando y te irás sintiendo comprendida.
Dices que llevas cuatro años con ansiedad… doy por hecho que estás en tratamiento, o que estás visitando a un psicólogo… Si no es así, ponte en manos de un profesional, YA. No sufras más inútilmente. Si estás en tratamiento, habla con el médico, cuéntale cómo estás. Quizás deba revisarte la medicación, o quizás sea cuestión de esperar un poco más… no desesperes, practica respiraciones abdominales, relajación, no le des muchas alas a los pensamientos negativos, haz cosas que normalmente notas que te vienen bien: andar, leer, escuchar música… cada cual tiene su “botiquín de primeros auxilios”, busca el tuyo.
Y quédate con nosotros, no sufras sola.
Un abrazo muy fuerte.
anA.
11 de juny de 2011 a les 15:30 en resposta a: SUFRIMIENTO EXCESIVO AL VER UN ANIMAL ABANDONADO O EN MAL ESTADO #27306David Pinazo
Superadministradorhola luna me llamo maria jose y me pasa exactamente lo mismo que a ti. soy una persona que no adora, ama a los animales y sufro sufro mucho hasta el punto que voy a ir a un psicologo porque no puedo mas. hace dos años se me murio una gata que era otra mas de la familia estuvo con nosotros 17 años y la cuidamos la querimos como una persona por desgracia se fue ancianita ya pero no se si sera por eso que sufro tanto desde entonces. siempre me han encantado los animales pero ahora se ha convertido en una obsesion que hasta ha veces me hace daño. yo siempre que voy a ver a mis padres cerca de donde viven hay unos 10 gatos abandonados y no hay un solo dia que no pare a ponerles comida ya me conocen y todo pero hoy habia uno nuevo uno como mi gata que murio chiquitin precioso y me ha entrado una ansiedad y he llorado como nunca solo porque se que lo van a atropellar y yo no puedo hacer nada yo vivo con dos gatitas maravillosas y no puedo cojer mas pero es la impotencia de no saber que hacer lo que hace que sufra y llegue a tener esas crisis de ansiedad no se que hacer lo paso muy mal por favor necesito que alguien me aconseje que puedo hacer para no sufrir tanto… un saludo a todos
David Pinazo
SuperadministradorYo creo que si que habiamos coincidido o al menos habia leido alguno de tus correos.
Pues si como tu dices tendre que hacer eso. Porque ayer me fui al trabajo fatal, si alguien me hubiese dicho algo hubiese petao a llorar. Y esta mañana ya me he levantado asi! Es una pena, estaba tan contenta de haber dejado la medicacion, pero lo unico que quiero es estar bien!Gracias
David Pinazo
SuperadministradorY a lo mejor es buenísimo ese libro, ya te digo que no lo conozco… Yo me refería en general a muchos libros que lo que intentan es sacar tajada a costa del sufrimiento de mucha gente.
Un abrazo, Edu.
anA.
- AutorEntrades
