David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 5,176 a la 5,190 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28098
    David Pinazo
    Superadministrador

    He querido regalaros una preciosa cancion,que hizo SOPA DE CABRA,en el 98,una triste historia de amor

    en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28097
    David Pinazo
    Superadministrador

    quizas mi hermano no tenga la culpa,quizas la tengo yo,por no saber comunicarme bien con el,quizas la tengamos los,siempre digo que en este ultimo año he pasado pagina,pero es que tengo tantas que pasar…..
    Reconstruir una autoestima que casi siempre ha estado muy baja….no es facil,pero pedire ayuda otra vez.

    en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28096
    David Pinazo
    Superadministrador

    Tienes razon,quizas estoy pasando una epoca extraña,hago la vista atras i solo veo que,siempre me quedo a medias en todo,tanto luchar,i al final las cosaS SE me tuercen siempre .
    Siempre rezo para que un dia conozca a alguien que me quiera mucho,que me ayude un poco,solo un poco,porque ya se que soy yo quien me tengo que ayudar,pero llevo tanto tiempo solo…..
    Siempre digo que es mas facil,quando alguien te quiere,cuando ves que a alguien le importas en esta vida,i mira que he conocido chicas,pero quizas la culpa sea mia,quizas sin querer,comunico miedo,timidez,pero que dificil es todo,hasta hacer una cancion me cuesta mucho trabajo,luego hay gente que con solo,12 canciones se van a un estudio i las graban,cosa que yo nunca he podido hacer,porque todo es muy caro,todo.
    Siempre me enorgullezco de que ya tengo 77 canciones i dos mas que estoy acabando,pero luego,quien las conoce ?
    Bueno es igual,solo son canciones,gracias por leerme,quizas se acerca el cambio de estacion,i por esto estoy tan raro.

    en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28095
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola edu como te dige un dia no estas solo aqui estamos para lo que haga falta,yo llevo unos dias fatal pero es ugual palante,ah y referente al facebook no me entere entra otra vez para acertarte.Saludos

    en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28094
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a tod@s:
    Que alegría poder saludaros,he estado desconectada porque entraba y no encontraba el foro con mi acceso directo y no sé porque se me ocurrio que ya no funcionaba.
    Me he llevado una gran alegría,espero que me pongais al día de cosas de vosotros.
    En concreto,tu Fina como estas?,como te ha ido todo.OHHHH CUANTO OS HE ECHADO DE MENOS!!!!!!!
    Besos a todos

    en resposta a: QUE DIFICIL ES PASAR PAGINA #28093
    David Pinazo
    Superadministrador

    Eduard, siento mucho tu situación y la relación con tu hermano. Uno se puede sentir muy solo incluso estando rodeado de gente, creo que a todos nos ha pasado alguna vez.

    Tu hermano está en “su mundo” y debería respetar el tuyo. Cada uno es como es y no por eso está loco, debemos aceptar a todas las personas. Yo he conocido a locos muy cuerdos y a cuerdos muy locos.
    También he pasado por situaciones en las que me he cansado de luchar por culpa de reproches e incompresiones y toco fondo, pero sigo, porque todo pasa, pasará.

    Quiérete mucho Eduard, la persona más importante para tí eres tú mismo. No es fácil cuidarse y quererse, solemos menospreciarnos en muchas ocasiones y pensamos más en los demás que en nosotros mismos. Que tu hermano piense lo que quiera de tí, tú sigue con tu vida, con tus problemas, con tus animales, con tu música, con tu alegria y con tu tristeza….sólo a tí te afecta.

    Un enorme abrazo

    en resposta a: ANSIEDAD Y EMBARAZO #28092
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todas!! mis crisis son ponerme a llorar durante horas, se me pone un dolor en el vientre y lo paso realmente mal, ya que durante todas esas horas no puedo dejar de llorar.
    estoy en mi 26 semana, espero que todo salga bien, estoy echa polvo. necesito volver a tener ilusion y que no me den todas las semanas. estoy asustada.

    un beso y animo a todas.

    en resposta a: Tengo mucho miedo #28091
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todas…uf, no saben lo que las entiendo.
    soy mamá de un bebe precioso, me imagino que para todas las mamas nuestros hijos son un regalo, tiene casi seis meses. Yo empecé con este tipo de pensamientos en el embarazo, debido a que soy muy insegura, y pensaba que tal vez no lo hiciera bien como mamá etc etc. Además de mi inseguridad se agregaba el factor de que mi marido viaja mucho y hay meses en que está fuera una o dos semanas. cuando nació mi bebe empecé a tener pensamientos muy catastrofistas, pensaba en enfermedades, miraba un cuchillo y pensaba que si lo cogía le podía hacer daño, una vez incluso se me pasó la imagen metiendolo dentro del horno de mi cocina, abandonándolo en plena lluvia bufff tengo una cantidad impresionante de imágenes de terror dignas de película de miedo….de principio no lo conté a nadie, hasta que un día estando mi marido fuera vi la noticia de un padre que había degollado a su hija…. desde ahí mi vida dejo de ser medianamente normal a convertirse en un infierno, y los pensamientos eran día a día y a cada rato, no quería estar sola en casa, sacaba a mi niño a dar vueltas por la ciudad más o menos contando que luego mi marido saliera del trabajo. Llevaba mis cargas de bibis y entraba a bares o dónde fuera para sentirme acompañada mientras lo alimentaba….un verdadero caos…. hasta que no dí más y lo conté, primero a mi cuñada que estudia enfermería quien me acompañó al medico que me receto paroxetina y un antipsicotico…. creí que padecería de una enfermedad mental no podía creerlo, pensé en esquizofrenia buaf en lo peor, hasta que logré contárselo a mi marido quien me apoyó al cien por cien y me explico lo que me estaba pasando. La responsabilidad de un hijo para una persona que ha vivido un estrés durante tiempos prolongados al verse ante una responsabilidad tan grande como un hijo hace que nuestro cuerpo se defienda con el famoso y desagradable fenómeno de la ansiedad…y todas estas repugnantes imágenes son mero fruto de nuestra ansiedad. Pero claro, yo no quería pensar que lo que el me decía era cierto, y decidí ir a un psiquiatra quien fue que me diagnostico fobia compulsiva, que es un estado generalizado de ansiedad. Por mi parte por mi no querer creer que esto es una cosa muy normal que le pasa a mas de las mujeres que nosotros creemos intenté buscar ayudas en terapias alternativas, acupuntura, flores de bach, terapia metamórfica… pero todo sin ningún éxito….nada de esto me ayudo por que yo no quería comprender que esto es algo psicologíco que uno mismo puede controlar….Leí que a las personas que padecen de toc les hacían tratamientos cognitivo conductuales y a parte medicación (la misma que me dio la psiquiatra) En la terapia cognitiva, exponen a los pacientes a sus temores (en mi caso los cuchillos, las ventanas incluso yo misma de perder el control) y los hacen enfrentarse a ellos, así que poco a poco deje de hacer el ritual de esconder cuchillos, acercarme a las ventanas con mi hijo en brazos, y abrazar y reírme con mi hijo cuando tuviera este tipo de pensamientos….si no puedes con ellos únete a ellos….los profundizaba en mi mente me decía ok están aquí pues que sean más macabros entonces… y es que intentando no eludirlo empecé a notar que duraban menos tiempo y con menos intensidad (cabe mencionar que solo me medico con paroxetina de 20 mg ) no niego que aveces las “tonterías”-como las llamamos con mi marido- me vienen pero intento ser lo más objetiva teniendo en cuenta que anteriormente a este mal trago había tenido otro par de obsesiones y fobias.Se pasa realmente mal, por que te encasillas de mala madre, mala persona, mala esposa etc etc. pero supongo que al final todo es el esfuerzo que nosotras mismas nos demos para demostrarnos de lo capaces que podemos llegar a ser como mamas….. Es un camino duro el que nos espera a todos los que sufrimos este tipo de problemas, ya que somos nosotros quienes debemos darnos el ánimo y la fuerza para salir de esto. Si pudiera recomendarles algo para relajarse es aprender a respirar desde el estómago (técnica usada en la yoga) esto lo hacía en los momentos críticos que despertaba en la noche y pensaba que saldría de mi cama he iría a matar a mi hijo y mi marido que perdería el control. las primeras veces las crisis eran largas, pero poco a poco empecé a darme cuenta que esta técnica lograba hacerme dormir de nuevo… y desde hace ya mucho rato duermo bien y de un tirón toda la noche (también por que tengo suerte que mi hijo duerme todos los días desde las nueve de la noche hasta las siete de la mañana ) yo todavía sigo en la lucha de ganarle a mis “tonterías” por que no quiero que me quiten tiempo de poder disfrutar cada marranadita que hace mi hijo….siempre pienso que debo aprovecharlo al máximo por que estos primeros meses ya nunca volverán…. otra terapia en contra de las imágenes feas, es reírse….cuando te venga una tontería ríanse bailen escuchen música, escriban lo que les pasa….esto es una forma de sacarnos estrés sacarnos peso de encima….les deseo muchísima suerte a todas y cada una de ustedes….mi correo por si queréis contactar conmigo
    ale26dx@gmail.com

    en resposta a: tengo miedoooo #28090
    David Pinazo
    Superadministrador

    Carmen el esertia da cantidad de molestias gástricas, entre ellas las nauseas, diarreas. Puede ser eso también.

    Un saludo

    en resposta a: tengo miedoooo #28089
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola Carmen,te solicite mi amistad en tu face.

    Carmen no habras cojido una gripe?

    en resposta a: estlomago #28088
    David Pinazo
    Superadministrador

    Carmen a mi no me pasa, pero seguro q será algo q te ha sentado al o q estas nerviosa. Siento no poder ayudarte mucho, pero te mando todo mi animo.

    Un saludo

    Oscar

    en resposta a: Por favor necesito ayuda #28087
    David Pinazo
    Superadministrador

    Muchas gracias por vuestro apoyo. He pasado ( estoy pasando ) unos momentos muy duros con la ansiedad. Cuando consigo racionalizar lo que me pasa me tranquilizo mucho. El problema es cuando mis pensamientos van sin control. Entonces empieza la debacle. Muchas gracias a las tres por vuestro apoyo .

    Un fuerte abrazo.

    Oscar.

    en resposta a: ayuda a alguien le pasa esto? #28086
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola,ante todo no te asuste es ansiedad,mira yo he padecido tantos cintomas que cualquier cosa me lo creo,tomate la medicacion,si no esa otra tu vas probando la que tebaya bien,pero cojelo a tiempo,por que si no esto no hay quien lo pare,bueno tu lo puedes parar,lucha y no te asuste que no te pasara nada.Bueno saludos.

    mi facebook es carmen delgado torres buscame si quieres.

    en resposta a: Por favor necesito ayuda #28085
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Oscar, yo también soy hipocondriaca y se muy bien por lo que estás pasando…yo misma lo sufrí no hace tanto tiempo y todavía lo soy ..aunque en un grado más tolerable. Voy a hacerte unas cuantas consideraciones para que pienses en ello y procures tranquilizarte:

    1- Es de todo punto imposible que lleves 2 años con cáncer de colon y no te hayas muerto ( perdona la dureza) sin haber sido tratado.
    2- Aún en el supuesto caso ( imposible) de que lo tuvieras, es una enfermedad que se puede tratar y curar
    3- Cuanto más te vigilas tu cuerpo…..más estás alerta y ansioso…luego más síntomas.
    4- Debes intentar explicarle a tu mujer lo que te pasa….expresando el mismo miedo y la misma impotencia que nos transmites aqui…sólo así podreis juntos superarlo
    5- Evita los temas de conversación que giren en torno a enfermedades, por supuesto nada de series ni pelis de médicos
    6- A mi me funcionó muy bien el llevar un diario en el que refería mis síntomas, te sorprenderás al ver los resultados
    7- VE A TU MÉDICO Y QUE TE TRATE LA ANSIEDAD…ES FUNDAMENTAL

    Espero haberte ayudado un poco…síguenos contando

    UN SALUDO

    en resposta a: Por favor necesito ayuda #28084
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Oscar,
    Te comprendo perfectamente. Yo pasé hace unos años por lo mismo y aún de tanto en tanto tengo momentitos de hipocondria, pero sé que tiene curación. Yo he mejorado.
    Para mí fue importante darme cuenta que todo lo que me pasaba eran señales de que tenía que hacer cambios en mi vida y comprender mi trayectoria vital. Si no hubiera pasado esta crisis no me hubiera mirado a mí misma ni hubiera luchado por mí y por mi familia (también tengo dos hijos). Fui a un psicólogo especializado,tomé medicación, cambié hábitos y maneras de ver la vida y me hice más espiritual . Era la única salida.
    A mí también me pasaba que justo en los momentos más felices junto a mis hijos pensaba: “Me voy a morir dentro de unos días y no podré disfrurtar más de ellos y ellos de mí”. pero todavía no me he muerto y creo que tengo pilas para años. Me dí cuenta de que realmente lo que me pasaba es que estaba tan enamorada de la vida, que me daba miedo de perderme las cosas preciosas que ella te puede dar. Estaba asustada.
    Confía en tí y piensa que estos pensamientos no son la realidad de que te vayas a morir. Es la ansiedad que nos deforma la manera de pensar y nos hace super sensibles justamente a las cosas que más amamos. Nos da miedo perderlas y nuestra mente las exagera. Maravillate del amor que sientes por ellos, es tanto, que te asusta. Sé consciente de esto y observalo. No te juzgues.

    Una frase que te puede inspirar: “Todos los pensamientos positivos o negativos son rezos. No hay nada que temer”
    ¡Adelante Oscar!

    Estrella del Norte

S'està mostrant 15 entrades - de la 5,176 a la 5,190 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.