David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,591 a la 4,605 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: COMO AFRONTAIS UNA CRISIS, QUE RECURSOS UTILIZAIS #28685
    David Pinazo
    Superadministrador

    Muchas Gracias, Roman
    Alguna vez he hecho lo que has dicho y la verdad es que la ansiedad ha desaparecido en ese momento. Me ocurrió una vez que estaba conduciendo, no podia parar ni hacer nada así que deje que saliera, que me diera todo lo fuerte que tenia que darme y de repente desapareció. Luego me sentí muy bien.
    Muchas gracias por todo
    Carmen (Eli)

    en resposta a: ¿Que es la vida? #28684
    David Pinazo
    Superadministrador

    Cuanto siento lo de tu sobrina !
    Es super injusto no se entiende por qué suceden estas cosas, pero casos como este o parecidos ocurren todos los días, y estas cosas pasan… Es muy triste pero es la realidad…
    Ni mucho menos es tu culpa, o pienses que tu has atraído esto ni nada parecido, esto son fantasías que no llevan a ningún sitio, solo a martirizarse una misma.
    Ahora te toca luchar a ti y por ti, ya sabes no estás sola, somo muchos los que por una cosa o por otra lo pasamos mal y también tenemos que seguir luchando.
    No te hundas y apoyate en las cosas buenas y en las personas.
    Mucha suerte, muchos ánimos, y adelante !

    en resposta a: ¿Qué es para ti lo más frustrante de tener ansiedad? #28683
    David Pinazo
    Superadministrador

    Lo más frustrante para mí, como ya he explicado en otro mensaje, es el motivo de mi ansiedad, porque no tengo motivos aparentes.
    De momento llevo año y medio y aunque no tengo muchos síntomas, el que más me molesta es como un pinchazo en el corazón que a veces me dura todo el día, por eso piensas que te va a dar algo.
    Pero bueno, yo soy bastante positiva, así que espero superarlo pronto.
    Un saludo.

    en resposta a: Sufir de ansiedad sin motivos aparentes #28682
    David Pinazo
    Superadministrador

    Muchas gracias por contestar. A mí también me dijeron que podía sufrir ansiedad sin que tuviera ningún motivo, de todas maneras, estoy pensando en ir al psicólogo a ver si me puede ayudar.
    Lo que pasa es que estoy mucho tiempo sola, ya que no tengo trabajo ni hijos, pero suelo distraerme leyendo o aprendiendo inglés, que me encanta. También voy dos días a la semana a clases de pilates y creo que me va bastante bien.
    En cuanto a la gente que me rodea, sobretodo mi pareja, se preocupa mucho por mí, por esos muchas veces no le cuento que me estoy mal para que no sufra, porque me controlo bastante.
    Bueno, espero que esto pase pronto, porque es bastante desagradable, pero soy bastante positiva y pienso que esto no va a poder conmigo.
    Me da pena ver a mucha gente en este foro que está mucho peor que yo,pero desde aquí quiero mandar muchos ánimos y mucha fuerza a todos y desearles que lo superen pronto.

    Un saludo y muchas gracias.

    en resposta a: para anA #28681
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola César. Claro que te recuerdo. Tenías a tu hermana melliza que también participaba en el foro, no sé si era Marga…

    Siento que sigas igüal. Pero eso no tiene por qué ser así. Lo que está claro es que algo no está funcionando. Creo que ibas a la misma psicóloga que tu hermana, ¿no?. Pues sea lo que sea, deberías buscar otro tipo de ayuda, otro profesional, vamos. Es complicadillo dar con el profesional con el que conectamos, o con el tratamiento que nos va a sacar del bache. Y el tuyo debe estar buscándote en otro lado. No te resignes a estar así.

    Yo me encuentro mucho mejor. Por eso te digo que no hay que resignarse al sufrimiento, ni mucho menos. Busca profesionales, hasta que te den en la tecla.

    Por lo demás, te recomiendo que practiques el ejercicio que más te guste regularmente, además el yoga viene muy bien, búscate alguna afición que te haga sentir bien, las pequeñas ilusiones del día a día son muy importantes, mucho más de lo que pensamos.

    Te mando un abrazo. Hazme caso, no te resignes a sufrir, nadie debería hacerlo.

    anA.

    en resposta a: Falta de iniciativa en el Sexo #28680
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Donoivan.
    Me sorprende ver que tu mensaje lo han leido 122 veces y nadie te ha dicho nada al respecto.
    Yo no puedo ayudarte pues nose a que puede ser devido lo q te ocurre. Pero creo que tendrias que hablar con algun.especialista y hacer algun tipo de terapia pues tampoco considero normal que te conformes con tus sentimientos y con tus con tus ganas de tener sexo con ti pareja.
    Te atraee? si ella no da la iniciativa, te quedas con ganas y no intentas nada o no tienes pensamientos nisiquiera de actuar?
    sea como sea, que tengas mucha suerte y si la quieres actua y ha pot salvar tu relacion. Pues hay personas que jamas logran encontrar el amor verdadero y si lleva 12 años contigo es porque lo ha encontrado en ti. Suerte

    en resposta a: ¿Que es la vida? #28679
    David Pinazo
    Superadministrador

    Mi sobrino con 2 añitos tambien murio despues de luchar como un titan.

    en resposta a: ¿Que es la vida? #28678
    David Pinazo
    Superadministrador

    Buenos días a todos, por decir algo!

    Solamente comunicaros que mi sobrina murió el dómingo por la mañana.

    en resposta a: COMO AFRONTAIS UNA CRISIS, QUE RECURSOS UTILIZAIS #28677
    David Pinazo
    Superadministrador

    yo soy camionero y empeze con la anciedad manejando ahora en lugar de pararme a pedir ayuda aumento la velocidad respiro y reto a la anciedad a veces sirve retala dile que te de eso que te va a dar y solo disminuye

    en resposta a: siento que me estoy muriendo #28676
    David Pinazo
    Superadministrador

    se exactamente lo que sientes no te desesperes por un momento piensa que somos afortunados pocos sentimos esto

    en resposta a: siento que me estoy muriendo #28675
    David Pinazo
    Superadministrador

    Los especialistas de Clínica de Ansiedad no participan en el foro, que está pensado para intercambios entre usuarios y visistantes de la página web. Para comunicar con la clinica es mejor usar el correo electrónico:
    info@clinicadeansiedad.com . Gracias.

    en resposta a: Sufir de ansiedad sin motivos aparentes #28674
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola, yo tengo 45 años y tuve depresión y ansiedad generalizada hace 7 años, también fui por ataque de ansiedad 2 veces al hospital, y lo pase fatal. HOY puede decir que estoy curada, después de 5 años de tratamiento psiquiátrico, con antidepresivos y ansiolíticos he dejado por fin hace un año de medicarme.
    Si te sirve mi experiencia, yo tampoco tenía ningún motivo para sentirme tan triste y angustiada y sin embargo caí enferma. El médico me explicó que muchos crisis no tienen causa externa y sí es posible tengan un origen químico, pues el cerebro necesita substancias como la serotonina, tiamina, etc para estar bien.
    A parte de la medicación que a mi me hizo estar estable, yo he probado la relajación con clases de yoga, y hacer algún tipo de deporte que te guste; buscar una afición que te llene, a mi me va bien dibujar y leer.
    Y lo más importante, rodéate de gente positiva, que te haga reir, y distrae la mente con cosas que que te alegren, y no le des tanta importancia que todo se pasa. un saludo, ánimo.

    en resposta a: corazon de estropajo #28673
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola, me llamo geles y me imagino lo que estás pasando con tu problema y ahora lo de tu mamá. Yo gracias a que mi madre tiene 71 años y sólo tiene artitris en las piernas y anda con dificulaltad, pero mentalmente me .ayudó hace 7 años que tuve una depresión grave y ella fué la que más me apoyó cuendo estaba tan mal.
    Yo en tu lugar buscaría ayuda de un psicólogo, pues pienso te puede orientar en como llevar mejor esta situación. Igualmente que tu madre te fué antes de gran ayuda, ahora es el momento de devolverle todo lo que ha hecho durante estos años de tus crisis. Ponte fuerte y cuídala que madre no hay más que una. Yo tengo 2 hijos adolescentes y son uno de mis mejores apoyos en estos momentos, después de mi mami claro, pues no valoramos a los padres, que nos creemos que siempre estarán ahí, protegiéndonos y dándonos su amor, pero también nos necesitan aunque no nos lo digan. UN SALUDO, y mucho ánimo.

    en resposta a: vivir con ansiedad… #28672
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola cristóbal, si te sirve mi experiencia, yo estuve hace 7 años en tramamiento psiquiatrico por depresión grave, tras varios años con ansiedad no tratada. Al principio creo que la ayuda médica y química son necesarias, por lo menos en mi caso me ayudaron a salir del pozo, pero poco a poco tienes que aprender a conocerte y a controlar tus estados emocionales. Esto parece fácil pero requiere esfuerzo por tu parte y constancia. Es bueno practicar algún deporte que te relaje y te divierta a la vez, buscarte actividades que te gusten y te distraigan de tus rutinas diarias. Yo practico yoga en un gimnasio y esto me ha cambiado mucho pues soy bastante nerviosa.
    También me relaja dibujar retratos y es muy gratificante hacer trabajos manuales. A parte me gusta mucho leer novelas, ahora estoy con HERMAN HESSE, el lobo estepario y Siddartha, me encantó. Si necesitas ayuda, buscate un buen psicologo y no te conformes con el primero que pruebes, yo fui a varios hasta dar con el que
    me daba más confianza pues el psiquiatra sólo te da la medicación y poco más.
    Y sobre todo no te desesperes, que esto tiene cura, pero la solución está en tí mismo, requiere un cambio desde dentro hacia fuera. No hay que darle tanta importancia a nuestra mente, pues muchas veces nos manipula
    y no nos deja ver con claridad. Yo creo que estoy en el camino correcto, y empiezo a dominarla. Animo pues de todo se sale, con un poco de esfuerzo pues merece la pena. UN SALUDO

    en resposta a: COMO AFRONTAIS UNA CRISIS, QUE RECURSOS UTILIZAIS #28671
    David Pinazo
    Superadministrador

    Eso de las crisis en el trabajo me trae muy malos recuerdos, muy malos.

    Carmen, como estoy segura que ya sabes lo de las respiraciones y todo, voy a serte clara. En el momento de la crisis, a mí me falla todo. Lo único que necesito es tener alguien, algún compañero que me eche un cable, un apretón de manos, un abrazo, o que me diga: escápate si quieres al baño, que yo me encargo de esto. Esa poquita de complicidad a mí me hace sentirme mucho mejor. En el baño, respira, llora, tómate tu ansiolítico, y cuando vuelvas, dile a tu compañera cómo le agradeces su apoyo.

    Te mando un abrazo, preciosa, es muy duro pasar por momentos así. … Pero SE PASA… recuérdalo.

    anA

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,591 a la 4,605 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.