David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,066 a la 4,080 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • David Pinazo
    Superadministrador

    si quieres me ofrezco al menos para acompañarte,como me hicieron a mi,quizas pueda ayudarte un poco,ahora soy de Barcelona,no se si tambien eres de aqui escribeme si quieres
    eduard_monsalve @telefonica.net
    por probar no pierdes nada

    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola mgt, perdona, no sé muy bien como funciona el foro y quizá podía haberte contestado en el otro mensaje a la vez que a Eduard, ando algo perdida jeje.

    No quiero ni imaginar lo que debió ser esa experiencia en el psiquiátrico para ti, alejada de todo lo que te da seguridad… ufff. Aunque no soy la más indicada para ir dando ánimos, te mando mucho ánimo también a ver si encuentras la medicación adecuada. Ayer a mí me recetaron pregabalina (Lyrica) por primera vez, a ver cómo me va, ya te contaré, porque la tomo en combinación con venlafaxina, duloxetina y lorazepam… vaya cóctel! A veces pienso que debo tener el cuerpo intoxicado con tanta pastilla durante tantos años…

    En fin, muchas gracias por contestarme e interesarte por mí, me alegro de encontrar a gente tan maja por estos foros :)

    Un saludo!

    David Pinazo
    Superadministrador

    Muchas gracias por tu respuesta, Eduard, la verdad es que no había tenido la oportunidad en todo este tiempo de comparar experiencias con nadie que hubiera tenido ansiedad y lo echaba en falta… Yo también llevo fatal lo del transporte público, de hecho, la última vez que cogí un autobús fue de película… Menos mal que iba acompañada. Desde entonces siempre me llevo mi coche a todas partes, en él me siento segura y siento que ese espacio es mío y lo controlo, supongo que por eso me siento más cómoda. No es la mejor solución, pero al menos me permite desplazarme y no encerrarme en casa.

    Por cierto, no me extraña que tuvieras ansiedad en Plaça Catalunya, a mí es un lugar que me hace sentir como una hormiguita. Me da rabia, porque me gustan mucho las librerías que allí cerca, me pasaría horas mirando entre estanterías, pero no soy capaz porque los síntomas me empiezan antes incluso de llegar al destino…

    En fin, el psiquiatra me recetó ayer Lyrica, ya te contaré cómo me va. La psicóloga… bueno… no sé si soy yo, que soy un poco escéptica o es ella, pero cuando me dice cosas como “búscate nuevas amigas” o “pues tienes que ir allí sola”, no me ayuda demasiado… Primero, porque que mis amigas no entiendan mi problema no creo que sea razón para cambiarlas, además de que uno no va a una tienda y pide 2 amigas para llevar… ya me entiendes jeje. Y lo de “pues tienes que ir allí sola” es una obviedad tan grande que para eso no necesito una psicóloga, ya sé que tengo que ir a los sitios sola, de hecho quiero hacerlo, pero necesito las herramientas para saber enfrentarme a ello y es lo que noto que no me proporciona. De todas formas, no quiero echar su trabajo por tierra ni mucho menos, es la única persona que me escucha, junto a mi madre, hablar de todos estos temas y solo por eso ya me sirve para desahogarme al menos.

    Como te decía al principio, muchas gracias por contarme lo tuyo, espero que poco a poco lo vayas superando también. Al menos aquí podemos consolarnos un poco jeje.

    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola bluana, leyéndote parecía que estaba leyendo la historia de mi vida. No me repetiré diciendo todo lo que tu has dicho, yo he pasado por el mismo calvario que tú. De hecho, aún lo sigo pasando y estoy de lo más perdida sin saber qué hacer. La única diferencia contigo es que yo he estado ingresada en un psiquiátrico, pero ni allí supieron qué hacer conmigo. No te voy a explicar mi experiencia allí, eres tú y tu psiquiatra que debéis valorar si eso te iría bien.

    En este punto lo único que puedo decirte es que yo he optado por probar y probar medicación y no me cansaré hasta haberlo probado todo. La única esperanza que me queda es que algún día pueda dar con la medicación adecuada para mí.

    Ya ves que no te he ayudado mucho pero es que sólo puedo decirte esto.

    Un saludo.

    David Pinazo
    Superadministrador

    Tu historia me recuerda bastante a la mia,yo tambien sufro de una ligera ansiedad,pero ya desde pequeño,o quizas de nacimiento,he tenido crisis fuertes a los 5 años,donde experimente la agorafobia,luego a los 19,luego en el 2007,cuando me pasaba lo mismo que a ti,no podia alejarme dos manzanas de casa,me faltabe el aire,hiperventilacion,iba haciendo eses,el bus me daba panico tenia que bajar corriendo i cojer un taxi apra volver a casa….etc etc etc.
    Por suerte encontre una clinica a dos travesias de casa,y mi madre me acompaño hasta alli,yo ahora tengo 57 años,pues tenia 51 entonces.
    Me diagnosticaron,agorafobia,pero segun el medico me la cojieron a tiempo,aunque yo apenas podia hacer nada,solo me sentia seguro dentro de casa,i aun asi,el fin de semana de se iban todos,me daba miedo irme a dormir,pero esto solo duro dos o tres veces.
    No me medicaron,porque segun mi psicologo lo mejor para la agorafobia es la terapia cognitiva,o sea exponerse a lo que precisamente te provoca este panico,lo cual no quiiere decir que los tranquilizantes te puedan ayudar,pero bueno,cada dia de mi vida,mi trabajo fue este,subir al bus,bajar a la parada siguiente,hacerlo dos o tres dias,luego aumentar una parada,bajar darme una vuelta por alli,i volvera cojer el bus.Con el metro igual,caminar hasta la esquina,aunque al principio me acompaño una estudiante de psicologia,ella solo me controlaba,no iba a mi lado,ahora cuando cojiamos el bus,o el metro,si que iba sentada al lado,i recuerdo algo muy curioso,que un dia llegamos ha hacer 9 paradas i al cruzar el paseo de Gracia,mire por la ventanilla i me cojio ansiedad,quiza porque ibamos hablando,i yo me sentia distraido,pero al darme cuenta senti que estaba lejos de casa.
    Pero esta chica solo pudo venir a 3 o 4 sesiones,i tuve que seguir solo,la cual cosa,me ayudo mucho,ya que era yo quien me exponia solo a mis miedos,pero tambien he de contarte que yo tenia dos perros,i claro los tenia que bajar cada dia,i me estaba mas de una hora en la calle con ellos,asi me fui acostumbrando a la calle otra vez,luego al cabo de un año,me di cuenta de que si queria salir por la noche lo pasaba mal,ya que la falta de luz tambien influye en la ansiedad,total que un dia en las festas de la Merçe en Barcelona,coji el metro para la plaza Catalunya,i al llegar alli,estaba la plaça vacia,habia llegado antes de hora,i muy oscura,y me empezo a cojer la hiperventilacion,el mareo,el miedo,total,me fui a cojer el bus,pero tenia que andar,tres travesias,lo consegui,y al entrar en el bus me siento,y se me paso la ansiedad de golpe,como si hibiera sido un milagro,o sea,que el ir en bus ya no era un problema para mi,me habia acostumbrado,pero el estar en un espacio abierto,con apenas luz,sin arboles ni ada que me pudiera dar seguridad,todavia me aterraba,el truco,era volver a intentarlio de nuevo al dia siguiente,porque si no,le cojias esto que llamamos MIEDO AL MIEDO,ahora todo esto supervisado por mi psicologo,ir paso a paso,i tener baches,i desmoralizarme,por creer que todo lo que habia ganado lo perdia otro dia,pero volvera intentarlo,no desanimarse nunca,i ahora puedo ir a cualquier sitio,pero me costo mucho trabajo,que lo tuve que hacer solo,no tenia ni novia,ni amigo,ni familiar que me acompañara,bueno ahora tampoco,o sea que esta fue mi experiencia,pero creo que toda nuestra vida,tenemos que hacer esta terapia,no quedarnos encerrados en casa,no dejar de cojer el metro,el bus,entrar de vez en quando en almacenes grandes,en sitios subterraneos,a mi tambien me paso lo mismo en un parking,no se espero que te sirva de algo,ya me diras.

    en resposta a: ¿Intolerancia al ejercicio por ansiedad? #29208
    David Pinazo
    Superadministrador

    para mi es dificil decir lo que puedo i no puedo hacer,al principio me recomendaron lo mismo que hace mgt andar a paso liegero,pero los dias en que la ansiedad me sube,tengo el sintoma de que no tengo fuerzas en las piernas,pero por ejemplo la natacion me va mejor,ya que quando estas en el agua,no notas que estes haciendo un gran esfuerzo nadando,y sin embargo lo haces,y esto a mi tambien me relaja mucho

    David Pinazo
    Superadministrador

    Yo pase mucho tiempo con esa enfermedad no comía no dormía me daba miedo todo comer cuando llegaba la noche porque pensaba que no iba a dormir y así era yo soy cristiano y una tarde pidiendo la dirección a DIos me dirijio con un medico neurólogo porque no es una enfermedad de medico general muchos ni la conocen ytedan dignostcos falsos que empeoran la situación la cosa es que el medico me reseto unas pastillas llamadas aropax o parexotina acompañada de otras llamadas tafil la aropax se toma una diaria por aquello de la recaídas y la tafil para controlar la crisis de pánico nada mas por unos meses como lo reste el medico pero en si la aropax es la buena es laque alimenta el cerebro pero con suite aun neurólogo espero que les sirva la información bendiciones

    en resposta a: Esta es mi historia #29206
    David Pinazo
    Superadministrador

    Olaa!!!!me llamo laura y tengo 23 años yo sufro ansiedad desde los 12 años me siento identificada contigo todo lo que has descrito me.pasa ami.empece a tener crisis un dia cualquiera y desde entonces está presente yo no e tenido problemas todo me iva muy bien una niña normal….yo me creaba la ansiedad no se por qué me da rabia e impotencia empeze con taquicardias no podia respirar se me dormia el cuerpo me mareaba tenia sensaciones raras y cefalea tensional entre otras a raiz de eso no comia deje de salir perdi muchos kilos …..lo pase realmente mal soy hipocondriaca. estado en sicólogos y tomo sertralina voy mucho mejor pero unos días antes de bajarme la regla estoy kon ansiedad pero voy mejor aunke sige aii en nuestra cabeza…

    en resposta a: ¿Intolerancia al ejercicio por ansiedad? #29205
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Pedro, a mí me pasa al contrario que a ti. Salgo todos los días a caminar pero deprisa, no paseando. Camino así durante una hora y me va bien para la ansiedad. El estar pendiente de no bajar el ritmo hace que no piense en nada más. Durante una hora mi cabeza no está pensando en otras cosas, mi cerebro no está centrifugando como lo hace normalmente. Es como si el ejercicio físico me anestesiara el coco durante una hora, acabo de andar y ya vuelven todos los pensamientos recurrentes y la ansiedad a toda máquina.
    O sea que ya ves, al contrario que a ti.
    Un saludo !

    en resposta a: ANSIEDAD Y EMBARAZO #29204
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola yo tambien tengo 31 semanas de embarazo y hace una semana me dio una crisis de ansiedad y me dieron taquicardias y casi pierdo a mi bebe quisiera saber si encotraste ayuda y quisiera habalr contigo par q me ceuntes q es lo que te pasa mi msg es janitaugarte@hotmail.com

    en resposta a: sacudidas del corazon #29203
    David Pinazo
    Superadministrador

    Saludos a todos les comento que es curioso mi caso es el mismo que el de todos y en verdad la paso fatal cada que eso pasa, y como ustedes comentan si los médicos nos dicen que estamos sanos pues entonces que es lo que nos pasa realmente…………………. Saludos a todos y pues mi casa ya tiene muchos años y la verdad no he mejorado para nada ni con medicina, psicólogos, flores, homeopatía, meditación…………… nada lo único que me cura es dormir y vivir mi dìa…………….

    en resposta a: La Ansiedad SÍ se cura #29202
    David Pinazo
    Superadministrador

    spg,me encanta tu mensaje,lo he leido varias veces,y cada vez me gusta mas,tienes tanta razon…gracias se que vas a ayudar a muchos con tus palabras,un abrazo

    en resposta a: pulsaciones 130… #29201
    David Pinazo
    Superadministrador

    bueno no pasa nada celebro que estes mejor

    en resposta a: Transtorno de ansiedad generalizada. #29200
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todos, saben x mucho tiempo estuve evadiendo el tema de la “ansiedad”, ya que, tenia algunos sintomas, pero normalmente todo se generalizaba en el miedo a fracasar, hacer las cosas mal, luego de un tiempo como dijo alguna personita, pense en enfrentar mis miedos, y tener mas confianza en mi misma y en Dios, despues de razonar por varios años, me di cuenta que si en algun momento presente Ansiedad, esta se habia desaparecido, claro los nervios se quedan sensibles, pero aprendi a salir de situaciones de estres, evitandolas mejore en gran manera, ya van varios años en los que he vivido mas tranquila y con muchas situaciones estresantes, muerte de mis padres y sin fin de otras cosas mas, a pesar de que he tenido perdidas irremediables, aprendi a vivir con el amor de Dios, El ha sido mas que suficiente y reconocer que necesitamos ayuda no es malo, al contrario es un gran paso para estar bien…!!!

    Animo para todos los que pasan estan horribles crisis y les digo SI SE PUEDE, animoooo son situaciones pasajeras, solo confien en que mañana sera mejor, y aunque no vean alivio inmediato, sigan creyendo y disfrutando de la vida, esta es unica, para pasarla agobiados!!!!

    Bendiciones y Dios sea su fortaleza en medio de la tormenta…!!!!

    en resposta a: pulsaciones 130… #29199
    David Pinazo
    Superadministrador

    primero darte las gracias,no conteste porque no habia entrado al foro,por cierto fui al medico y me dio diacepan,lo tome durante unos dias y de momento las pulsaciones van bien,veremos hasta cuando…y no te enfades si aveces la gente no de las gracias,en mi caso no habia entrado en el foro disculpa,un abrazo edu

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,066 a la 4,080 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.