David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 2,251 a la 2,265 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • David Pinazo
    Superadministrador

    soy de Extremadura España

    en resposta a: de mal en peor.. #31035
    David Pinazo
    Superadministrador

    Gracias x el apoyo y el consejo..trataré de hacerlo así.. supongo q tods ls q stams aqy . Tenemos lo nuestro. asi q animo a todos,al final saldremos adelante¡gracias.joel

    en resposta a: de mal en peor.. #31034
    David Pinazo
    Superadministrador

    La vida simpre nos tiene retos por superar y tu puedes superar este, claro yo no se lo que vives ni lo que sufres, pero si tienes por quien luchar tu hija, no permitas que la personas malas de este mundo te hagan mas daño, hay mas gente buena que te quiere y te cuida. No tengas miedo de quedar te sola, creo yo que las personas desiden estar solas y tu no te permitas estar sola, primero conosete, balorate, en la vida pesamos que lo hacemos pero no es así.
    Por ultimo MUCHO ANIMO

    en resposta a: SOBRESALTOS AL CONCILIAR EL SUEÑO #31033
    David Pinazo
    Superadministrador

    Tal como lo describes, es una sensación horrible, sientes que te estás muriendo! Y abres los brazos o buscas algo que tocar con la mano para sentir que te enganchas a la vida!
    Amo vivir y esto que nos pasa, no es para nada vida. :( odió el TAG

    David Pinazo
    Superadministrador

    en lo q les pueda servir mi face es jonatan roossii. soy de mexico

    en resposta a: Por favor necesito ayuda #31031
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola,me pasa exactamente lo mismo,llevo meses son trastornos digestivos,problemas intestinales,y estoy muy muy angustiada,Siento como temblores internos constantes y el gran temor de que se deba a una enfermedad.Me gustaria poder hablar en privado con todos vosotros,si existe algún foro o grupo por favor,comentarmelo.Me alivia mucho hablar con gente que padece mi mismo problema y así podremos ayudarnos entre todos.Un saludo y mucho ánimo :(

    en resposta a: siento que voy a morir #31030
    David Pinazo
    Superadministrador

    Buenas a todos.

    Entiendo perfectamente por lo que estáis pasando y ojalá fuese algo rápido de quitar, pero la única persona que puede hacerlo es uno mismo.
    Desgraciadamente con el trastorno de ansiedad nos invaden ese tipo de pensamientos negativos, es una “etapa” más del trastorno. Pero lo primero de todo mandar un mensaje de tranquilidad. Nada de lo que se os pasé por la cabeza os va a suceder. Simplemente con tanto tiempo sin controlar las emociones ya dudamos de cualquier cosa.
    Y la solución es simple pero a la vez muy difícil de controlar. Cuanta más fuerza le demos a esos pensamientos más a menudo volverán. La idea es intentar que no te afecten. Cambia esos pensamientos atemorizantes. Sustitúyelos por otros positivos, por unos que te hagan sonreír.
    Y recuerda que son solo sensaciones y pensamientos, y éstos ni te harán daño ni deben definirte como persona.
    Sé que es muy difícil no tener miedo cuando sientes que te estás muriendo, lo sé por experiencia, pero trata con todas tus fuerzas de entretenerte con algo y cambiar tus pensamientos. Somos lo que pensamos, así que esfuérzate día a día por cortarlos. Cuanto más lo entrenes más resultados conseguirás, hazme caso.
    Yo estuve años con esos pensamientos y sensaciones y muuuchos otros, y a día de hoy no me queda ninguno de ellos. Y he aprendido que cortándolos y pensando en las cosas buenas que me pasan diariamente, ya nunca más volverán a hacerme daño.

    Dejo mi mail por si alguien quiere escribirme, jailmarx@hotmail.com

    Mucho ánimo a todos y mucha fuerza.

    Un abrazo.

    en resposta a: Autolesiones #31029
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hla..no puedo aconsejarte sobre eso..xq dsconozco si hay algun farmaco q t pueda ayudar…pro,pienso q lo mjr para tu dolencia es q t abras a qiens t qiern..q no t d verwenza..yo tb sufro d dpresiones recurrentes…no m autolesiono fisicamente..pero me he maltratdo mucho psicologicamente x ” verwenza” a abrirme a los demas…es muy duro,lo se,pero la solucion esta en nuestras cabezas..yo tb m he animado a mostre un resumen d ms tonterias aqy xq opino q qizas hblndo cn gnte en mi situacion o similar podms ayudrns a curarns..prdn x el dscurso y ánimo!

    en resposta a: Autolesiones #31028
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hla..no puedo aconsejarte sobre eso..xq dsconozco si hay algun farmaco q t pueda ayudar…pro,pienso q lo mjr para tu dolencia es q t abras a qiens t qiern..q no t d verwenza..yo tb sufro d dpresiones recurrentes…no m autolesiono fisicamente..pero me he maltratdo mucho psicologicamente x ” verwenza” a abrirme a los demas…es muy duro,lo se,pero la solucion esta en nuestras cabezas..yo tb m he animado a mostre un resumen d ms tonterias aqy xq opino q qizas hblndo cn gnte en mi situacion o similar podms ayudrns a curarns..prdn x el dscurso y ánimo!

    en resposta a: Esta es mi historia #31027
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, lei tu historia y beuno yo comprarto lo del abuso y que todo empezo con la tiroides, y apenas llevo con esto meses, pero se me han hecho eternos, ya no se que me da miedo, si morir o el miedo mismo, mi correo es noidix@hotmail.com, espero leas esto, ya que me gustaria platicar contigo.GRACIAS

    en resposta a: Esta es mi historia #31026
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola mi correo noidix@hotmail.com, espero podamos charlar, yo tambien lo necesito

    en resposta a: no sé lo que me pasa ni en qué rara enfermedad encasillarme #31025
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, yo siento eso mismo, lo mío empezó hace unos tres días, nunca lo había sentido, estaba fumando cuando de repente todo empezó a ser muy extraño, sentía que la realidad se alejaba, todo lo veía como ondas de mar, creí que era un efecto de la hierba por eso dura sólo unas horas y de hecho el efecto se pasó, unas horas después empece a ver así de esa manera de nuevo y me asuste, cuando la sensación término de nuevo sentí que los recuerdos eran diferentes, las sensaciones, que todo era diferente, nada parecía real, parece más bien, todos actuaban diferente o así lo noto yo, me fui a dormir y al día siguiente estuve bien, mientras almorzaba empezó de nuevo esa sensación casi tan fuerte como la primera, llame a mi novio que estaba conmigo usando tuve el ataque pero no fue de mucha ayuda, recordé que habían dicho algo del azúcar así que me concentre en comer el postre pero la sensación seguía, cuando llegue a mi casa estaba exhausta y me dormí temprano pero me desperté de repente con esa sensación, siento que nada es real, que todo es un sueño, que todo es diferente a antes de tener el ataque, los recuerdos son extraños y confusos, no estoy segura de nada y me siento muy identificada con tu descripción porque es exactamente eso, siento que no puedo tocar a la gente, ya no se siente igual, todo es extraño y de todas las personas que se han sentido reconocidas por esto necesito que una de ustedes me diga por favor. QUE ES ESTA SENSACIÓN? QUE ES ESTO? QUE HAGO PARA FRENARLO? PARA ACABAR CON ÉL?
    Por favor , ayúdenme siento que me estoy volviendo loca
    Por favor
    Por favor ayúdenme

    en resposta a: Psiquiatra privado o seguridad social #31024
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola, yo ando muy mal, y eh de decirte que a mi por ahora no me ha funcionado ni uno, ni otro.
    No acabo de encontrar a alguien qu eme pueda ayudar y he estado en los dos. La diferencia está en que el de la seguridad social te va a ver menos a menudo que el privado. También decirte que ellos privados salen por una pasta…
    Es muy jodido esto…

    en resposta a: siento que voy a morir #31023
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Anneta, de verdad te entiendo a la perfección yo tengo varios años padeciendo lo mismo y cada recaida es peor, mucho más sintomas, y los medico no te informan bien que es lo que pasa, o cuanto tiempo medicarte, como dejaras el medicamento, etc. lo que si te puedo decir es que habemos muchas personas que debemos tomar el antidepresivo quiza de por vida, por que es como un diabetico que necesita tomar su medicina dia a dia por una deficiencia del páncreas, asi nosotros si no producimos la serotónina que es lo que nos hace sentir todo esto tenemos que suplirlo con algo, alguna vez alguien me dijo cuando ya no queria tomarlos, por pensar que quizas me dañarian, me dijo mas vale pocos años con calidad de vida, que muchos en ese infierno que se vive sin medicamento, tu ya tienes la experiencia de ver el cambio cuando uno los tomas, vuelves a la vida, no tengas miedo como te digo yo tengo muchos años tomandolos y solo asi le tomo sabor a la vida, yo el antidepresivo que tomo es la sertralina y me ha caido de maravilla, se que esta y la fluoxetina son las mejores, en estados unidos le llaman la pildora de la felicidad, Te mando un abrazo y Que Diosio te ayude.

    en resposta a: YA NO SE QUE HACER, ESTO ES UN INFIERNO…..ES ESTAR MUERTO EN VIDA #31022
    David Pinazo
    Superadministrador

    llevo asi ya tres años y la verdad no se que hacer cambio de tratamientos etc psicólogos…

S'està mostrant 15 entrades - de la 2,251 a la 2,265 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.