David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 6,316 a la 6,330 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: Que bajón me ha dado! #26638
    David Pinazo
    Superadministrador

    Simone, sé muy bien lo que es ir dando vueltas a la cama sin parar, sin dejar de contar las horas que me quedan antes que toque el despertador, poniéndome cada vez más nerviosa pensando en el día que me esperará de cansancio y malestar.

    Cómo dije en un post anterior, mi asignatura pendiente es dormir bien, descansar profundamente para levantarme bien. Reconozco que tomo algunas pastillas para conseguirlo. Pero de momento tengo otras prioridades, conseguir estar bien de ánimos sin tomar antidepresivo. Lo estoy consiguiendo, después intentaré dejar las pastillas para dormir, pero no se puede conseguir todo deprisa y corriendo, primero una cosa, y esto te lleva a la otra, hasta que al final consigues lo que te propones, o al menos eso espero, quiero intentarlo, quiero esforzarme, quiero convencerme de que esto es posible.

    Y ahí es donde interviene el poder de nuestra mente, la convicción, la fe en nosotros mismos, el cambio de actitud ante la vida, aceptando que tienes un problema ahora, que tienes que aceptarlo tal como es, darle una importancia relativa, no permitir que todos tus pensamientos y preocupaciones giren en torno al problema que te provoca el insomnio. Ese está ahí ahora, de momento, no hay milagros instantáneos, nunca los ha habido, solo la constancia y la lucha lleva a la solución.

    en resposta a: por mas que descubres la ansiedad sienpre ay algo nuevo,poque #26637
    David Pinazo
    Superadministrador

    Ramón, cuando estás cabreado o contento, tu pensamiento no tiene lugar para ocuparse de la ansiedad, si estás enfadado tu mente se concentra solo en ese enfado, y no deja espacio a la ansiedad. Igual que cuando estás contento, tu mente está ocupado disfrutando de ese momento y se olvida de la ansiedad.

    Por el contrario cuando te relajas y estás tranquilo, tu mente no está ocupada y probablemente aparecen los pensamientos de miedo, de temor a que vuelva a aparecer la ansiedad. Aunque esto parezca una contradicción, ya que el relajamiento mental es un arma contra la ansiedad, en muchos casos ocurre lo contrario.

    A mi me pasaba, cuando estaba trabajando, ocupada y concentrada en algo, mi ansiedad se disipaba, no me acordaba de ella, porque otros pensamientos ocupaban mi mente, sin embargo cuando llegaba a casa e intentaba relajarme mi cabeza iba a mil revoluciones por minuto, pensaba en mil cosas a la vez, en lo que tenía que hacer y no había hecho, en que no me quedaba tiempo para hacer lo que tenia previsto, no me sentía útil, me parecía perder el tiempo, etc.. y así en cuestión de minutos aparecía la terrible crisis de ansiedad.

    Sin embargo, el trabajo es conseguir dejar la mente en blanco, no dejar lugar a ningún pensamiento negativo, concentrarnos en la respiración, escuchar lo que el cuerpo te transmite, dejar que ocurra y aceptar lo que te ocurre. Cuando llegas a ser capaz de disfrutar de esos momentos, en los que no estás haciendo nada, sin tener ninguna emoción ni pensamiento, es cuando empiezas a ver la luz.

    Te pongo un ejemplo, ayer cuando llegué a casa después de trabajar, estaba muy nerviosa, tenía taquicardias, malestar general. ¿Sabes que hice? Me encerré en una habitación, puse música relajante, me tumbé en el sofá, empecé a respirar hondo, profundamente, intentado pensar que cuando expiraba el aire salían con él todas las preocupaciones y pensamientos negativos. Al final conseguí dormirme. Tiempo atrás hubiera corrido a coger un ansiolítico, me lo hubiera colocado debajo de lengua y esperado a que hiciera efecto. O sea matar al enemigo rápidamente con la fuerza en lugar de con, la paciencia y la resistencia, poco a poco y de forma persistente. O sea que tu mente puede ser tu peor enemigo o por el contrario tu gran aliado para vencer la ansiedad, todo depende del valor que le des a tu mente. Hay dos opciones: o te rindes tú o se rinde ella.

    Un abrazo amigo, e intenta ser tú, el que dirige tus pensamientos y no al contrario, no les des permiso, niégales la entrada.

    en resposta a: Que bajón me ha dado! #26636
    David Pinazo
    Superadministrador

    simone ami me pasa algunas noches sobretodo aora en primavera,que me despierto a media noche y no puedo dormir si me coje entre semana me fastidia un monton poque luego tengo que ir a cural y voy echo polvo y como tu aunque no estoy muy de acuerdo con los medicamentos tengo que reconocer que alguna noche mee tenido que tomar un abrazolan y epodido descansar un poco mejor,pero,si es en fin de semana,aunque trabajo los domigos pero no madrugo y trabajo pocas horas ,y me despierto a media noche pues nada me levanto leo un libro ,o me pongo una peli que me guste o salgo ala calle auque me traten como un loco y ago algo de deporte corel ,andar lo que sea ,y luego llaveras como tienes sueño,acer algun deporte es bueno,un saludo ,simone y que te mejores ojala te pueda haber ayudado en algo esa era la intencion .

    en resposta a: Que haceis para tratar la ansiedad? (trucos, medicamentos…) #26635
    David Pinazo
    Superadministrador

    nose simone,cada uno tiene su metodo,mas que para vencer la ansiedad es para despistarla,aunque cuando ataca fuerte esos metodos cada vez se acen menos efectivos ,yo la padezco ace 29 años metodos bueno practico un poco de deporte doy paseos,me leo un libro que me guste,intento mantener mi mente lo mas ocupada posible que puedo,o bien manteniendo una tertulia sobre algo que me guste y los demas quieran conpartir,si tienes a alguien al lado que te conprenda,o entienda tu situacion ,bien un familiar,amigo,hermano/na,etc,refugiate un poco en esa persona,o bie como yo e echo un diario como a echo en el cual tengo mi evolucion,recaidas,sintomas, y situaciones,alo largo del tienpo ,el como ,fue ,y como sali de tal situacion todo anotado,eso ayuda un poco,si te an recetado medicacion aunque no soy partidario ,pero puede ayudar amitigar los sintomas de inquietud y intranquilidad,pero sobretodo ,piensa que estamos en este mundo para algo que somos ,personas,y tenemos derecho a nuestra felicidad,buscala ,que te gusta ,bailar,azlo,hablar ,azlo,no te prives de hacer algo que te gusta,si puedes azlo ,sienpre moderadamentew y con sentido comun claro,y tranquila que la ansiedad es una pasajera que se monta y luego se baja,todo pasa,un saludo,simone de un amigo

    David Pinazo
    Superadministrador

    valita no te preocupes como dice este fantastico chico edu,muchos estamos asin cuando viene un canbio de estacion ,el dia es mas largo la noche mas corta,,el calor el canbio de horario todo influye,yo estoy pasando una semana bastante fastidiada tanbien con esos sintomas tan odiados ,palpitaciones,sudoracion,inquietud,insonmio,pero igual que me vienen seba oy ya estoy un poco mejor,respecto ala muerte ,no te comas el coco eso es muy conplicado cuando llega ,llega ya esta,no lo pienses,que es peor,un saludo y ponte bien de un amigo.

    en resposta a: ANSIEDAD #26633
    David Pinazo
    Superadministrador

    ¡Qué difícil se me hace saludarte con ese nick!. Pero bueno…

    Lo primero que quería decirte es que siento mucho que perdieras a tu bebé, pero como tú bien dices, estas cosas suelen pasar, PERO LA VIDA CONTINÚA, y hay que seguir el camino.

    Sin embargo, te doy la enhorabuena por haberte decidido a tomarte el tratamiento, y comprobar que en poco tiempo has mejorado. Yo también estoy en tratamiento, y también voy mejorando, es que a veces es imprescindible.

    No te preocupes si los demás no entienden lo que es la ansiedad. Tú dices que la tienes, y el que quiera saber más, que se compre un libro o que te pregunte, pero que no te afecte que no lo entiendan. Esto sólo lo comprende el que lo ha pasado.
    Y como aquí en el foro lo hemos pasado todos y todas, te invito a que te quedes, te sentirás comprendida, y podrás compartir, si lo deseas, tus experiencias.

    Un abrazo.

    anA.

    David Pinazo
    Superadministrador

    Tus palabras son muy aletadoras, ya que tengo 22 años y tengo una vida por delante si Dios lo quiere … llena de cosas bellas que nos entrega la vida… pero es difícil dejar de lado estos pensamientos que me perturban en la noche … y no me dejan vivir de forma tranquila y feliz… lo intento creeme pero muchas o la mayoría de las veces son más fuertes…

    muchas gracias por tus palabras… cariños y me alegro que una persona este saliendo de ese mundo lleno de malos pensamientos.. que Dios te proteja y sigas haci…

    en resposta a: Fina, Padi, Dolors que tal? #26631
    David Pinazo
    Superadministrador

    Simone wapísima, gracias por interesarte por mí y por Dolors y Padi a las que adoro. Mira por donde me ha valido para saber como está Dolors, que siempre me pregunta como estoy yo pero nunca me dice como está ella :), pues Dolors, que sepas que te quiero un montón y que no dudo que conseguirás dormir bien, tiempo al tiempo.

    Esta año 2011 será mi año…jejeje…TIENE QUE SER MI AÑO. ¿Te cuento?, en estos últimos 11 meses, he pasado por 4 operaciones, 6 meses con quimioterapia, y 2 meses con radioterapia, ¿alguien da más?..total, que tanta cosa mala ha servido para dejar a mi ansiedad aparcada (de momento), ya volverá, pero me da igual ¿sabes?, yo sigo con mis pastillitas y si un cáncer no me detuvo, un ataque de ansiedad tampoco conseguira abatirme.

    Rodearos siempre de gente que os aporte algo positivo; llorad, gritad cuando necesiteis hacerlo pero volved a vuestro sitio; nada de quejaros a todas horas porque estais mal, que no podeis soportarlo….Y TANTO QUE SE PUEDE SOPORTAR….si teneis un ataque, dejad que pase y punto.

    Espero que estés estupenda Simone. Un beso enorme

    en resposta a: ANSIEDAD #26630
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todos, hace unos meses escribí este mensaje y no me habia decidido a contaros lo que me ha pasado hasta hoy, pues ha sido muy doloroso para mí, pero bueno hoy puedo y quiero contarlo.
    Finalmente con dos meses de embarazo perdí a mi bebe, lo tengo asumido porque sé que puede pasar y bueno he estado muy hundida no por la perdida en sí sino por la manera en que ha ocurrido todo.
    Os cuento un poco, durante el tiempo de embarazo tuve mucha, mucha ansiedad, yo noté enseguida el cambio hormonal, se lo consulté al médico y me comentó que generalmente en el embarazo o pasas una época tranquila, es decir te baja la ansiedad o sin embargo te puede ocurrir todo lo contrario, y a mí me pasó esto, note mi corazón a mil por hora la mayor parte del tiempo, incluso me dolía la tripa, no por el embarazo en sí sino por la tensión que se me ponía ahí sólo de pensar que un embarazo no podía progresar así con ese nerviosismo, esa intranquilidad. Antes de que me dijera el ginecologo que era finalmente era un aborto yo esa semana ya había notado cambios, comía menos, no sé una sensación extraña..
    Pero lo peor estaba aún por llegar, el legrado se me complicó perdí mucha sangre y cuando llegué a casa, la ansiedad se me hizo mucho más fuerte, era incapaz de dormir, empezé a tener ansiedad generalizada, no podía salir sola, no podía andar más de 10 minutos de mi casa me tenía que parar en el camino porque me faltaba la respiración..y creía morir en ese momento. en fin, horrible.
    Llevaba ya unos meses con la psicologa, hacia exposiciones, pero nada la ansiedad seguía creciendo. Fuí al psiquiatra y me comentó que no podía sufrir de esa manera, que la medicación me haría sentir mejor, yo lloraba negandome a tomar la medicación, era como volver a caer, había tenido tratamiento durante unos años, pero llevaba un año sin tomar nada, pero mi medico que la verdad es que es buena gente, me dijo: ojala las personas que padecen cancer u otra enfermedad grave tomando unas pastillas se sintieran mejor, ahí, cambió mi percepción de todo, y le dí la razón ¿por qué voy a estar sufriendo si hay un remedio que me puede aliviar en gran medida? no es la curación pero ayuda muchisimo. El médico me explicó que posiblemente mi ansiedad es de carácter biológico, más que psicológico, yo creo que tiene razón, el psicologo me puede ayudar pero las pastillas me ayudan al 70% ,pues empecé con media fluoxetina y a la semana ya podía salir de casa, coger el coche….bueno un cambio enorme, ya podía salir sola a la calle que antes no me atrevía.
    Ahora está siendo duro porque las personas de mi alrededor no saben lo que me pasa y claro de buena fe te animan diciendo que pronto volveré a quedarme embarazada. Con respecto a esto, deciros que ahora no me lo planteo, la medicación no es buena para el bebe, ya se que está bastante estudiado el tema y que practicamente no hay complicaciones, pero no quiero volver a pasar por ese sufrimiento, por esa angustia, no lo quiero ni para mi bebe ni para mi. El medico me ha dicho que espere, por ahora ya os digo que esperaré, pero si algún día no hay el momento idoneo, pues lo afrontaré. Yo ahora lo que quiero es estar bien, lo valoro tanto que le doy gracias a Dios por un día sin miedos,ansiedades, estoy intentando luchar mucho y intentar ver la vida con más optimismo y ser un poquito egoista por una vez en la vida y ponerme a mi la primera en vez del resto.
    Bueno, así es como yo lo he pasado, sólo quería que supierais de mi y os agradezco los mensajes de ánimo que me disteis en su día. Un abrazo a todos.

    en resposta a: Fina, Padi, Dolors que tal? #26629
    David Pinazo
    Superadministrador

    hOLA Simone que tal??? tanto tiempo como vas??’ de bajón??? espero que salgas de esta con tu fuerza que tanto te carcteriza, bueno la ansiedad es asi¡¡¡ desaparece peroNO¡ para siempre, siempre nos visita y estamos en la lucha cosntante para sacarla de nuestras vidas uuffff en fin asi nos llevamos pero este foro con gente fantastica como FINA, PADI y DOLORS,EDUARD MONSALVE,RAMON etc etc, logramos hacer una mejor calidad de vida…cuidate y arriba ese animo que puedes¡¡¡¡

    David Pinazo
    Superadministrador

    Valita, convéncete que eso que sientes solo son sensaciones que te producen unos pensamientos, que siempre van condicionados a tu forma de entender la vida, a los valores culturales que te han inculcado desde el día que naciste, pero que no son ciertos, son solo pensamientos, con eso solo retroalimentas a tus miedos.

    Esos pensamientos son producto de una mente condicionada y por lo tanto debemos separarlos de nuestra propia forma de ser.

    Cuando nacemos nuestra mente está libre de cualquier pensamiento negativo y mientras vamos creciendo vamos aprendiendo lo que vemos, y aceptamos que eso es la verdad absoluta y esta es la gran traición a la que sometes a tu mente, en consecuencia de ello se deriva tu malestar, tu forma, sólo tuya, de entender la vida.

    Es difícil aceptar esto y fácil atajarlo con medicación, pero la medicación puede recluirte al hábito y la tolerancia que adquieres, necesitandóla cada vez más, por lo tanto a rendirte definitivamente.

    Luchar contra esto es duro, difícil, implica sufrimiento, pero sólo dándole un valor relativo a tus pensamientos puedes empezar a salir del pozo, tienes que estar convencida de ello y empezar de nuevo.

    Repito, que esto lo digo con la boca muy pequeña, no del todo convencida porque siempre existe el temor a volver a caer, es probable, posible, pero yo lucho cada día para seguir adelante con mis convicciones actuales, ahora mismo es un reto para mí, pero creo también que un paso adelante. Veremos que pasa.

    Un saludo.

    en resposta a: Fina, Padi, Dolors que tal? #26627
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Simone! hacia muchísimos días que no aparecía por aquí.

    Pues te diré que después de muchos días fatal, parece que ahora empiezo a remontar.

    Lo curioso es que yo siempre rehuía de los psicólogos, me parecía estar perdiendo el tiempo, creía que explicar tu vida y hablar, hablar y explicar no servían para nada. Sin embargo hace 8 meses que voy a un psicólogo un día por semana y parece que me está funcionando bastante bien. Los primeros meses estuve a punto de dejarlo, no sentía ningún efecto positivo en las terapias y me parecía que no me iba a ayudar.

    Ahora parece, y lo digo con la boca muy pequeña, que estoy encontrando los beneficios de la terapia psicológica, que debemos tener siempre en cuenta que son a largo plazo.

    La terapia asertiva ayuda a subir la autoestima, a cambiar los pensamientos negativos, a fortalecer tu estado de ánimo, a entender y sobretodo a aceptar como somos y aceptarnos a nosotros mismos.

    Fui hace unos dos meses a mi psiquiatra de hace años, ella me recomendó que tomara la sertralina, me explicó sus beneficios, que estos son inmediatos, a atajar por la vía rápida la ansiedad y la depresión, y estoy contenta porque de momento, y aunque me llamen tozuda, continúo con mis trece, me niego a tomar antidepresivos, quiero intentarlo, quiero luchar aunque esto implique sufrimiento. Estoy leyendo continuamente libros de autoayuda, meditación y la verdad es que me ayudan muchísimo.

    Ahora mi asignatura pendiente es el poder dormir bien, para ello necesito tomar algunas pastillas, pero me da igual, y espero poder prescindir algún día de ellas.

    No siento el miedo que sentía a enfrentarme con ciertas personas, he descubierto técnicas que funcionan, y son precisamente estas personas a las que sentía miedo y sobretodo inseguridad, las que están desconcertadas ante mi cambio de actitud….

    He sentido odio, rencor, deseos de vengaza, he tomado ante ciertas actitudes el papel de víctima y he descubierto que todo esto no sirve de nada, absolutamente de nada. Y ahora más que nunca pienso que la actitud ante la vida y los problemas son fundamentales para cambiar un estilo de vida que solo aporta más negatividad a tu vida.

    De momento por ahí ando, luchando, pero con la esperanza que esto está cambiando. Me falta muchísimo camino por recorrer y por ahora no me siento capaz de dar consejos a nadie, solo quiero explicar mi experiencia actual.

    Muchas gracias Simone por preocuparte por mi.

    Un abrazo preciosa, mantén la esperanza y sigue luchando.

    David Pinazo
    Superadministrador

    te agregue a mis contactos de messenguer, solo necesito saber cuando te conectas bueno ahi me escribes mi correo es valita_99@hotmail.com

    en resposta a: Convivir con la ansiedad #26625
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Marian,
    conocí lo que es la ansiedad hace unos 9 años. todo comenzó con un insomnio repentino acompañado, desde hacía tiempo, de una sutil melancolía en la que yo no quería deparar. Entonces estaba embarazada de mi tercer churumbe y las dos mayores eran muy pequeñas; fue como darme de golpe contra un muro del que no había tenido antes ninguna noticia. Corrí despavorida a mi médico de cabecera y amigo íntimo y lo que siempre me dice es exactamente lo que te dicen a ti: cariño: así te parieron, así eres; el tema está en aprender a manejarlo y a convivir. Puede parecer un pensamiento negativo pero a mí me ayuda a vivir el momento y a no estar buscando tiempos mejores. Lo mejor está ahora y aquí, aunque uno esté a raticos hecho unos zorros. La ansiedad va y viene y yo la comparo con una piedra en el zapato que no impide andar… pero cómo fastidia!!
    Ahora mismo la tengo cantarina….
    Llevo una vida totalmente normal, plena y soy el claro ejemplo de “echada p’alante”, pero cada uno tiene sus límites y conocerlos también nos hace mejores y más fuertes.
    Beso y feliz fin de semana.

    David Pinazo
    Superadministrador
S'està mostrant 15 entrades - de la 6,316 a la 6,330 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.