David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 6,241 a la 6,255 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: YA NO SE DONDE IR #26709
    David Pinazo
    Superadministrador

    si quieres escribeme eduard_monsalve@telefonica.net,yo te dire al que voy

    en resposta a: ansiedad generalizada #26708
    David Pinazo
    Superadministrador

    hOLA,Irazema,espero i no creo que le pase nada a tus pulmones,pero para quedarte mas tranquila,pidele atu medico que te hagan una ……ahora no se si se llama espirometria,lo hace el otorrino,o el especialista respiratorio.aSI sabras si estan bien tus pulmones,pero yo sufri mucho,de esta sensacion de falta de aire,de ahogarse,i es solo HIPERVENTILACION,es una descompensacion,entre el aire que entra i el que sale,por culpa de la ansiedad,pero para solucionar este desagradable sintoma,el psicologo me enseño a respirar con el estomago,como si hincharas un globo,,te estiras,o te sientas,i cojes aire,como si hincharas el estomago como un globo,hasta lo que puedas,entones cuenta hasta 5,i ves soltando el aire,durante 5 minutos,y lo haces tres veces al dia.
    Cuando sientas que no puedes cojer el aire,como si te ahogaras por la calle,apoyate en la pared,o si hay un banco te sientas,y cierras casi los labios,dejando un agujerito en medio,como si fueras a soplar una vela,y respira asi,poco a poco,sin asustarte,y dentro de dos minutos,o a veces 5 o 10,volveras a respirar bien,pero sobre todo,no te asustes,ni respires con la boca abierta,i a toda maquina.

    en resposta a: como ayudar a alguien con ansiedad! #26707
    David Pinazo
    Superadministrador

    Sue, lo primero que quiero es mostrarte mi admiración por ese interés que te tomas al intentar ayudar a tu hermana. Aunque no lo creas, no es frecuente que la familia se interese por cómo ayudar. Normalmente se recurre al “no te preocupes, anímate”, “tienes que poner de tu parte”, “lo que tienes que hacer es salir”, “pero ¿qué te pasa si no tienes problemas?”. Esas frases lo que hacen es hundir más al enfermo.

    Yo lo que más necesito en momentos bajos es un hombro en el que apoyarme, muchos abrazos, caricias, y que todo resulte fácil: que me simplifiquen el trabajo de casa, que me ayuden a salir sin presionarme (andar sobre todo, no ir de tiendas). Si hay días en los que no puedo ni mirarme al espejo, que me dejen, que no puedo salir, que respeten que ese día es así, que no puedo conmigo.

    Si tiene ganas de hablar, escúchala, si ha hecho un gran esfuerzo por algo, valóraselo, reconócelo abiertamente. Y cuando decaiga, dile que ella no tiene la culpa, que en todo proceso hay momentos mejores y peores, y todos forman parte de la mejoría.

    Y seguid en contacto con su psiquiatra. Llamadlo y decidle cómo va. Él tiene que saber si necesita cambiar el tratamiento, suspenderlo, aumentarlo…

    Espero haberte ayudado, como también espero que pronto nos cuentes que tu hermana va mucho mejor.

    Abrazos a las dos.

    anA.

    en resposta a: miedo a uno mismo #26706
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola canela, sabes lo que es la astenia primaveral? A mí este año me está atacando como nunca. Tengo tus mismos síntomas, que cada año se repiten en la primavera pero ahora los siento más fuerte que en otros años.

    Las personas con problemas de ansiedad somos más proclives o sensibles a que nos afecte. A mí me está pasando lo mismo; no tener ganas de nada, darme todo igual, un desinterés por todo lo que me rodea.. incluida yo misma y ganas sólo de dormir.

    Ese estancamiento emocional como tu lo llamas también me suena, es como un ni sentir ni padecer (entre comillas).

    Yo he empezado a tomar Hipérico, el año pasado me funconó muy bien, pero OJO tiene interacciones si tomas antidepresivos.

    Muchos ánimos y adelante.

    David Pinazo
    Superadministrador

    muchas gracias oscar por tus palabras…. de esta forma me siento que no soy la unica que le ocurre…

    ánimo para ti….

    cariños! si quieres me escribes al correo!

    en resposta a: como ayudar a alguien con ansiedad! #26704
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Sue,el problema de la agorafobia,es que cuando mas te quedas en casa,peor,pero tambien hay epocas peores,como ahora con la primavera,pero si solo la han medicado,aunque yo no soy nadie para decirlo,creo que solo han solucionado los SINTOMAS,pero no las causas,por esto mi psicologo decia siemprer,que la mejor terapia para la gorafobia era la de exposicion,pero esto creo que es mas cosa de psicologo que de psiquiatra,algunos psquiatras,no dan importancia,a las terapias,i solo se basan en medicacion,intenta buscar un psicologo para tu hermana,i dile que la agorafobia,puede vencerse,o al menos reducirse mucho,pero ella tambien ha de querer,hacerlo,si no…..

    en resposta a: LA VIDEOGRAMOLA ILUMINADORA DE ESPERANZAS #26703
    David Pinazo
    Superadministrador

    No se como se llama esta pianista,creo que Amparo,pero ….no lo se,solo se que esta pieza es de Enrique GRANADOS,un grandisimo compositor,que tiene una famosa calle con su nombre en Barcelona,i compuso esta danza,que me transporta siempre a mi niñez,espèro que os de mucha paz,para estos dias

    en resposta a: Necesito fortaleza #26702
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola OSCAR,yo no tengo trastorno obsesivo,pero ,muchas veces si que me lo parece,ya que le doy muchas vueltas a cosas que luego,lass dejor correr i me siento mucho mejor,las incomprensiones,las injusticias,los silencios,los menosprecios,todo esto me fecta.i me hace mucho daño,pero luego lo dejo correr.i pienso si valio la pena.indignarse tanto,i SUFRIR.
    a VECES creemos que los demas no nos entienden,I despues al final,quizas somos nosotros los que no entendemos a los demas.Yo he sufrido esto hace muy poco,con un comentario exagerado que hice,sobre la introduccion de una cancion,en directo del grupo LOS PEKENIKES,i lo exprese en un facebooc,luego crei que uno de los musicos de este grupo,se habia enfadado conmigo,cuando fui yo,el que tenia la culpa,porque ahora escucho esta introduccion i hasta me gusta,de todos modos,he pedido disculpas,y me dioy cuentade que una vez mas me PRECIPITE,en mis opiniones y palabras,Otras veces creo que el tiempo me da la razon,en otras cosas que me indignan,pero tengo que aprenderde todo esto,al menos a ser un poco mas prudente,a reflexionar antes de escribir,aunque escriba casi siempre de forma COMPULSIVA,i con muchas faltas como puedes ver.El roblema de todos los que patimos ANSEIDAD,es que todas estas cosas las vivimos con mas intensidad i nos afectan mas,pero yo creo que podemos ir aprendiendo todas estas lecciones,ademas segun un librito que tengo,no siempre las situaciones se repiten en nuestra vida,aunque a nosotros nos lo parezca,i si presuponemos que si.porque ya las hemos vivido otras veces,nos podemos ESTRELLAR,por que no todo el mundo,es malo,ni actua con la misma mala intencion.
    Quizas esto no tenga que ver mucho con lo que te pasa a ti,pero la mayoria de los que tenemos ansiedad,nos enfadamos mucho,y luego…….hasta nos equivocamos a veces.co mo me ha pasado a mi ahora.

    en resposta a: Añorando al grupo #27280
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Nuria!!
    Yo me apunto a ir a comer después.
    Esto está un poco parado …
    Yo estos días estoy algo agobiada con el tema este de la adaptación al trabajo y la verdad es que me cuesta bastante en algunos momentos … pero bueno a seguir intentandolo. Besos

    en resposta a: como ayudar a alguien con ansiedad! #26701
    David Pinazo
    Superadministrador

    SI! ella ha ido al psicologo, psiquiatra, toma medicacion, pero no veo que eso sea de gran ayuda— talvez hay epocas que se siente mejor, sin embargo no elimina el problema. Es dificil entender para alguien que no ha vivido esa situacion, es por eso que busco informacion y la seguire buscando, para comprender un poco mas de la ansiedad que ella vive cada dia.

    Yo le invite a vacacionar conmigo, pero ella se niega por temor a sufrir un ataque, he pensado si presionarla, talvez asi pueda vencer ese temor, o no.. aveces, en cosa simples, como que no quiere salir, y esas cosas, no se como lidear con eso. Asi que si me podrian decir, que cosas hacer y no, con alguien con ansiedad, seria de gran ayuda.

    un abrazo y buena suerte!

    en resposta a: Necesito fortaleza #26700
    David Pinazo
    Superadministrador

    animo oscar,soy olga y tengo una niña preciosa de 4 años,que es mi pasion,cuando la tuve empezaron a aflorar miedos desconocidos y volvi a tener ansiedad y depresión,me he llevado mucho tiempo con mi psicologa pero ahora y aún siguiendo con cuadros fuertes de ansiedad y agobios…me repito todos los dias cuando me levanto,que no me quiero perder nada de mi hija porque lo que te pierdes no vuelve a pasar y despues te sientes culpable por habertelo perdido…en fin la pescadilla que se muerde la cola.
    sigue con tu terapeuta,tomate medicacion si te la manda,pero sobre todo piensa en ese tesorito que tienes y lucha con todas tus fuerzas,disfruta la vida con tu hijo ,te hara sentir muchisimo mejor,te lo aseguro.
    mucha fuerza y seguimos hablando,estoy aqui para lo que necesites.
    olga.

    en resposta a: Hola a todos #26699
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola salma,soy olga,yo nunca he tenido agorafobia pero si depresiones muy fuertes y ansiedad durante años,que aún tengo,solo quiero que sepas que aki no te sentirás sola,que todos sabemos lo que estás pasando,te comprendemos y te escuchamos.
    yo te mando muchisimo animo,mucha fuerza y un saco de alegria,risas y optimismo para que puedas salir de todo esto,se necesita mucha paciencia pero tambien fuerzas y ganas.
    animo guapa y estoy aki para lo que quieras.
    muchos besos de olga.

    en resposta a: Hola a todos #26698
    David Pinazo
    Superadministrador

    Salma,yo hice una muy buena terapia para la agorafobia,aunque es cierto que la empece a tiempo,yo apenas podia salir de casa,pero siguiendo todos los pasos que me decia el psicologo hoy en dia,puedo ir a casi cualquier sitio con bastante tranquilidad.
    No necesite medicacion,pero su mucha paciencia,i determinacion,por ejemplo,ir en bus,me daba panico,pues empece a cojer el bus,i hacia solo una parada,i bajaba,intentaba caminar un poco,por alli,i volvia a cojerlo para volvera a casa,i asi 3 dias,luego si me veia capaz,hacia dos paradas,i lo mismo.Al principio me acompañaban pero luego lo tenia que hacer solo,i tener un cierto grado de mideo,es normal,para poder avanzar i ganar terreno,si quieres ya te contare mas,escribeme,que ahora yengo que salir eduard_monsalve@telefonica.net

    La terapia para la agorafobia parece lenta,pero da muy buen resultado,i tendras baches,i dias en los que,te parecera que todo lo que has ganado,lo vuelves a perder,pero no es asi.

    en resposta a: Hola a todos #26697
    David Pinazo
    Superadministrador

    Salma, yo también tolero muy mal los medicamentos al principio, pero al final acabo aceptándolos. El especialista que me atendía antes, me los quitaba y cambiaba constantemente, en cuanto lo llamaba para decirle que estaba fatal, pero el que me ve en la actualidad, no me los ha cambiado, y después de un mes y medio ya estoy adaptada. Lo que quiero decirte con esto, es que no te pongas nerviosa con la sintomatología al principio del tratamiento, que te des tu tiempo (yo tengo hasta que darme de baja pues me dan mareos, cefaleas, vómitos, sueño), que al final te adaptas.

    De todas formas, además del tratamiento médico, te recomiendo terapia con un psicólogo. Tienes que enfrentarte a tus miedos, y los psiquiatras no nos enseñan a eso.

    El libro de Silvia también lo leí. Te lo recomiendo. No creo que te cueste mucho conseguirlo a través de internet. Ya sabes el título, la autora y la editorial. Usa el buscador.

    Un abrazo, Salma.

    anA.

    en resposta a: Hola a todos #26696
    David Pinazo
    Superadministrador

    Salma, vete a este enlace y allí tendrás toda la información sobre el libro y como conseguirlo.

    http://www.silvialinares.com/autora-libro-agorafobia/

S'està mostrant 15 entrades - de la 6,241 a la 6,255 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.