David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,951 a la 4,965 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Rafa, la verdad es que tu historia me recuerda un montón a la mía. Sensaciones, pensamientos, frases que utilizas, las he dicho o pensado yo un montón de veces y anda que no hacen daño. Yo también he tenido pensamientos de este tipo, y pensaba que estaba esquizofrénica, psicótica, o algo similar. Hasta que no busqué ayuda y me informé, no imaginaba que esto lo provocara la ansiedad y aún así cuesta de asimilar.
    Con ayuda, el tiempo, etc dejas de darle importancia, más cuando ves que han pasado años y años y no le has hecho daño a nadie, no has perdido el control, etc. Es una situación dificil, la verdad es que la ansiedad y todos sus síntomas, son muy duros. A raiz de este foro y con la ayuda de psicólogo me he dado cuenta que, a nivel general, las personas que tenemos ansiedad, tenemos patrones de carácter y pensamientos similares, y que la ansiedad nos provoca síntomas casi iguales (en general).
    Dentro de un tiempo me gustaría ser mamá y me da miedo entrar en ese rol de pensamientos con un futuro hijo ya que es una situación también frecuente cuando la ansiedad está alta (por aquí por el foro hay bastantes comentarios sobre esto). Intentaré que no me pase y si me pasa se lo comentaré al psicólogo para que me ayude a seguir adelante y no dar importancia a algo sin fundamento.
    Espero haberte servido de ayuda.
    Saludos.

    en resposta a: ESERTIA #28322
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola María, acabo de llegar del médido, y me he metido en internet para ver algún foro en el que gente con ansiedad o depresión cuente su caso- Hace años sufrí de una depresión, no sé la causa exacta, pero se me juntaron una serie de problemas que por sí solos no me la hubieran generado, pero todos juntos si hicieron que me desbordara. Empecé con un psicologo y me llegó a decir después de varias sesiones que no podía trabajar conmigo así, que debía medicarme para poder avanzar. Era tal el grado de tristeza, ansiedad, desgana…que tenía, que sus sesiones no me hacían nada. Me pasaban, además de todo esto, cosas que nunca me habían pasado. Yo siempre he sido una persona muy abierta, sociable, eso si, tímida hasta que conocía a la gente. Pero de repente empece a sentir miedo cada vez que se acercaba alguien a hablar conmigo, hormigueo en los labios, se me nublaban los ojos, se me ponía un nudo en el estomago, temblaba…,en fin, un montón de sensaciones que casi no puedo describir, eso sólo lo sabe quien lo pasa. Me pasaba hasta con gente conocida, amigos de toda la vida, parecía como si mi timidez se multiplicara por mil. De hecho intentaba evitar encontrarme con gente, en el trabajo me aislaba…Al final me recetaron esertia y mi vida cambió. Yo empecé a sentirme mejor, si algún día me ponía nerviosa(lo soy de por si), tenía ansiedad, pero sólo en casos puntuales, como prisas en el trabajo…pero en mi vida normal ,yo estaba mucho mejor. Perfectamente me podía encontrar con gente que charlaba tranquilamente. Me comportaba casi como antes de que me llegara esta puta enfermedad de la cabeza, perdona por la expresión, pero es que no puedo decirlo de otra manera. Yo no era feliz, el simple hecho de no poder hablar con gente que conocía y con la que me apetecía hablar me hacía ser muy, muy infeliz, sin olvidar lo que transmites a esa gente cuando hablas, porque se nota, o por lo menos a mi me daba la sensación de que se notaba. No me podían mirar a los ojos y centrar una conversación en mi, yo para nada tenía que ser centro de atención en la conversación, ufff, me moría y si hablaba se me trababa la lengua. Tú sabes que sensación estar pensando en todo momento que voy a decir, a ver si me voy a equivocar hablando… te puedes imaginar. Perdí mucha memoria, y yo que soy una persona que me encanta saber, soy muy curiosa, me encanta leer, me molesto mucho por empaparme de todo, en un viaje, en una charla, en un documental, con la radio, un periódico…y según entra, sale. Que desesperación!!! El ser consciente de todo esto me crea todavía más ansiedad. Bueno pues todo esto me pasó hace tres años, estuve con las pastillas dos y ahora he vuelto a las andadas. Intento seguir sin medicarme, pero es que no estoy siendo feliz. Ayer pasé un día malo, malo, hoy en el trabajo me ha dado un mareo que creía que perdía el conocimiento y esta tarde me he ido al médico. Le he pedido yo las pastillas directamente, no sé si habré obrado bien o mal, pero estoy un poco preocupada porque me manda el genérico, el ersetia que es el que me fue bien no puede mandármelo y yo no quiero probar con el génerico porque he leído, que a la gente no le va igual. Con ersetia no engordé ni un gramo, no tuve efectos secundarios, sólo los primeros días mareos, vómitos… con el genérico no sé que pasará. Asi que le he dicho que si yo voy a la farmacia con su autorización y las pido, si me las darán o no (pero he leído en un foro que cuestan 47 euros) Ese dinero no me lo puedo gastar todos los meses. Asi que María, esto te cuento, cuando he leído tu mensaje y pones que aunque tengas que estar tomando pastillas por lo menos eres feliz, me he sentido muy identificada contigo, siento lo mismo. Bueno ya no te aburro más que menudo sermón te he contado, por si no tienes tú bastante. Me alegro de haberme encontrado con alguien que no ve sólo lo malo de medicarse. Espero que estés mucho mejor y si quieres podemos seguir en contacto y contándonos. La verdad es que te desahogas hablando con gente a la que le pasan las mismas cosas. Un cordial saludo María.

    en resposta a: personas que estén dejando la medicación #28321
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola. Yo estoy tomando escitalopram más o menos desde que tú lo tomas. En mi caso lo voy retirando muy poco a poco, y no noto nada especial.

    No te preocupes, si uno retira la medicación como el especialista le va dictando, no suele haber problemas, y en el caso de que los haya, se lo comentas y él te irá retirando más suavemente el tratamiento.

    Espero haberte ayudado.

    anA.

    en resposta a: personas que estén dejando la medicación #28320
    David Pinazo
    Superadministrador

    De verdad no hay nadie en todo el foro que esté disminuyendo la medicación???

    en resposta a: Problemas!!!!!!!!!!!!!! #28319
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Simone con respecto a tú caso ufffffff son muchos en el mundo lo que pasan por esto, a mi también me ocurre con ciertos integrantes de la familia, creo que nuestra sensibilidad nos hace poner más débiles frente a esta situación, pero lo que más importante es estar tranquilo con uno mismo es decir, que tú actuas o haces lo imposible para tener una familia en armania si hay integrantes de esta que no ayudan, no hay mucho que hacer pero con el tiempo siempre digo esto se traduce en las VUELTAS DE LA VIDA, algun día van ha necesitar de ti, no te obsesiones porque te hace mal para tú salud mental…..goza la vida y disfruta ya vendrán tiempos mejores cariños walter

    en resposta a: Perdonaros a vosotros mismos #28318
    David Pinazo
    Superadministrador

    Muchas gracias a los dos!

    Los porros, desde que tuve ese episodio no los he vuelto a probar (hará como 1 año y medio o así), y ni ganas la verdad. Le he cojido miedo a las drogas. Pero lo que no me perdono principalmente es el hecho de por haverme fumado ese peta, luego me haya podido desembocar en una enfermedad mental (como puede ser la esquizofrénia o psicosis) que no tenga cura y que este ya condenado por culpa de ese día.. porque siempre tiendo a asociar la desrealización y los síntomas de la ansiedad con eso y eso me pone más nervioso.. me da miedo el hecho de poder llegar a perder el control y pese a que me sé la teoria luego no soy capaz de llevar-la a la práctica. Espero haver-me explicado bien!

    en resposta a: Pensamientos trascendentales obsesivos #28317
    David Pinazo
    Superadministrador

    Yo cuando estoy con estrés o ansiedad afloran las obsesiones una vez son unas y otra vez son otras. Lo curioso del tema es q cada vez me sale una distinta.
    Ahora mismo estoy con la obsesión y es AGOTADOR!
    Podemos ayudarnos entre nosotros.

    en resposta a: CONSEJO POR FAVOR¡¡¡¡¡¡¡¡¡ #28316
    David Pinazo
    Superadministrador

    Tiene toda la razón Estrella del norte. Al final se va pasando pero hasta que eso ocurre que mal!
    Estrella me gustaría saber con que CD te relajas y si es bueno? es q yo tenía dos pero no sé donde los he metido. No me acuerdo.
    Las técnicas de relajación funcionan bien y son recomendables siempre. Además no tienen efectos secundarios y no cuestan dinero.
    Un abrazo para los dos.

    en resposta a: Perdonaros a vosotros mismos #28315
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a los dos!
    Es una tarea dificil perdonarse a sí mismo. Pero si no lo hacemos estaremos siempre anclados en el pasado “hice esto que mal, hice lo otro peor aun”.
    Mientras no consigas perdonarte no avanzas, te amargas mucho y te baja la autoestima.
    Yo actualmente estoy en esa fase de PERDON. Al final pienso: tampoco he hecho algo tan malo! ves el telediario y es cuando te dices a ti mismo: “y yo estoy preocupada y pasandolo mal cuando hay gente que si ha realizado cosas muy nefastas y perjudiciales para los demás”.
    Lo del porro de verdad no es nada malo. No te puedes torturar por ello. Lo que ocurre es q buscas tu razón de la ansiedad ahi pero no es así. La ansiedad viene por otros motivos mucho más profundos.
    “NO HAS HECHO NADA MALO, TE LO ASEGURO”.
    Quizás te hayas obsesionado con el tema. Y tendrías q tratar esa obsesión. De todas formas, ocurre que nos preocupemos por tonterías. Cuando te siente mejor o bien te parece una chorrada todas esas preocupaciones.
    No le des tanta importancia y disminuirá el pensamiento. Yo soy bastante obsesiva y cuando te da por obsesionarte se sufre y parece que no hay salida.
    Un abrazo fuerte y animo!

    en resposta a: Transtorno de ansiedad generalizada. #28314
    David Pinazo
    Superadministrador

    Tranquila todos los que estamos en este foro sufrimos la misma enfermedad. Tiene muchos síntomas y a cada uno nos da por unos más que por otros. Yo tambien padezco el síntoma de “miedo a la medicación” para resolverlo uso terapia alternativa suele funcionar bien. Aunque reconozco que si la ansiedad te da fuerte pues puede ser no suficiente.
    La terapia te puede beneficiar también.
    No estas sola recuerdalo!
    Un abrazo fuerte y ANIMO!

    en resposta a: LA PLAÇA DEL LLEDONER #28313
    David Pinazo
    Superadministrador

    la letra es muy corta i dice:

    MAULLAAR,A LA NOCHE

    AULLAR HACIA EL CIELO

    EESTA NOCHE

    UNA ESTREEELLA BRILLA SOLA

    LUNA AMARIIILLA,EN LA PLAZA DEL LLEDONER

    HOY

    ( Mis pequeñas eran Lluna,Mity,Chiu i Jinks )

    en resposta a: SOBRESALTOS AL CONCILIAR EL SUEÑO #28312
    David Pinazo
    Superadministrador

    Bueno que les puedo decir, a mi me ha pasado lo mismo desde que tenia 20 y ahora tengo 30a intervalos de años a meses. La verdad que da mucho miedo en la noche uno siente la sensacion que se va a morir, hasta digo mis oraciones por que siento que ahora si ya no la cuento. Anoche soñaba que habia frio y me desperte pues con mucho frio y sudando frio y con el corazon acelerado sin embargo con poca fuerza mas agitado y rapido que de costumbre hasta me cuesta moverme o hablar. Pues me tomo u te de canela o de naranja porque naturalmente regulan la presion, y tranquilizan. Ya fui con alrededor de cinco doctores y todos me han dicho que es por estres. me recomendaron tomar pastillas naturales de hierbas o te natural.Alguien tiene por ahi un tip que pueda ayudar please? jonatanhot@hotmail.com

    en resposta a: Perdonaros a vosotros mismos #28311
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola ,yo creo que por un porro no te coje ansiedad,la ansiedad ya la llevas dentro sin saberlo,i el dia en que menos te lo esperas se te manifiesta,no te debes culpar,solo decidir si quieres seguir con los porros o dejarlos
    De hecho no se si esto te perjudica la ansiedad,pero es el medico o psicologo quien te lo tiene que aclarar.
    Mira yo no fumo,pero tengo la rara habilidad para que al final las chicas se enfaden conmigo,i siempre tengo que pedir perdon,me paso la vida perdonando i perdonandome a mi mismo,i pidiendo disculpas,quizas porque escribo demasiado,i entonces sin querer espero que los demas tambien lo hagan conmigo,i claro hay gente que le cuesta escribir,o que no legusta,o que no quieren explicar nada de su vida,i entonces me enfado,i ellos se enfadan conmigo,pero en esto estoy ahora trabajando un poco,en intentar corregir,este problema que tengo

    en resposta a: CONSEJO POR FAVOR¡¡¡¡¡¡¡¡¡ #28310
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Sistem,

    Tranquilo chico. Está muy claro que estás siendo víctima de la ansiedad. Yo he pasado por momentos así. Hace un par de meses pasé algo parecido con las palpitaciones muy aceleradas y casi continuas. Me hicieron exámenes médicos, pero todo era ansiedad. Es increíble los efectos que puede tener en el cuerpo. Yo también estaba asustada, pero ahora lo veo desde la perspectiva y comprendo que tenía mucho estrés y un periodo díficil. Me ayudó hacer ejercicios de relajación. Me ponía un cd y siguiendo las instrucciones de la voz me relajaba muchísimo. Y aunque después del ejercicio volvía con mis historias, esto daba una tregua al estrés y a la ansiedad y poco a poco se me ha ido pasando (no del todo, pero ya no lo espero).
    Intenta ponerte momentos al día para pensar en tus problemas y otros momentos para ignorar estos problemas. Cuesta, pero poco a poco irás haciendo más espacio para otras cosas. Otro consejillo: Acepta que estás pasando un mal periodo, sabes que esto no dura siempre. Mímate un poco. Vendrá un día que te sentirás más aliviado. Es ley de vida.

    Muchos ánimos,

    Estrella del Norte

    en resposta a: sacudidas del corazon #28309
    David Pinazo
    Superadministrador

    hola mi nombre es jorge tengo 26 años y desde hace un año tengo estoy sintomas todo comenzo con una opresion en el pecho y dificultad para respirar ,debilidad en las piernas sensacion de desmallarme .para mi algo horrible!!. entre a emergencia yo sintiendome morir llegue en la ambulancia . y el medico despues de hacerme el electrocardiograma me dijo que no tenia nada …mmmmmmmm ahora siento sacudones y incones en el centro del corazon . por solo segundos pero es terrible trato de controlarme dicdiendome a mi mismo que no es nada recordando lo que los profesionales del corazon me han dicho ya que me he realizado varios examenes electrocardiograma ecocardiograma …YA NO SE QUE HACER LA VERDAD ESTO AFECTA MI RITMO DE VIDA PUES EL TEMOR SE APODERA DE MI …….. :(

S'està mostrant 15 entrades - de la 4,951 a la 4,965 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.