David Pinazo

S'ha creat les respostes del fòrum

S'està mostrant 15 entrades - de la 3,691 a la 3,705 (d'un total de 9,448)
  • Autor
    Entrades
  • en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29591
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Julia, tu mensaje me ha hecho meditar acerca de la intensidad de la Ansiedad, yo pensé que mi ansiedad era deseperante pero pueden suceder cosas que lo empeoran, yo deseo alentarte al igual que lo hago conmigo misma, CREER EN EL PODER DE DIOS, confiemos aun más, en tu caso no te obsesiones con esos pensamientos negativos sobre la realidad o irrealidad de las cosas, en cierta forma has despertado tu mente y tu conciencia, hay muchas teorías que explican lo que sientes y no es algo del otro mundo, creo que en el estado de conciencia que presentas comienzas a tener percepciones muy concientes de otra dimensión, pero nuestra mente confusa nos lo distorisiona todo a un punto que parece que nos desquicia. Te aconsejo leer el LIBRO: CÓDIGO DE LA EMOCIÓN de Nelson Bradley y USTED PUEDE SANAR SU VIDA de Louise Hay, hermosos libros que bendigo a Dios el que me haya ayudado, pero aferrate a creer que puedes superarlo, llenate de pensamientos positivos en vez de los negativos que tu mente repite. Es una lucha constante hasta que te acostumbres, pero cuando llegue a tu mente algo negativo, reemplazalo con algo positivo y así todo el tiempo, verás el cambio de manera mágica. Buscalo por internet, si quieres te puedo pasar el archivo, me envias un correo a munozpd@ug.edu.ec, yo aun no me he liberado de esto pero lo he podido manejar de mejor manera y no me resigno a pensar que mi vida se destruye por eso, levanta ese ánimo amiguita, podemos lograrlo con el poder de DIOS a través de su hijo JESUS, que vino para salvarnos a todos, solo dejemos guiar por el corazón ahciendo cosas buenas, bueno ese es mi mejor consejo, no quisiera depender de las medicina por siempre. Que Dios te acompañe.

    en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29590
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Julia, tu mensaje me ha hecho meditar acerca de la intensidad de la Ansiedad, yo pensé que mi ansiedad era deseperante pero pueden suceder cosas que lo empeoran, yo deseo alentarte al igual que lo hago conmigo misma, CREER EN EL PODER DE DIOS, confiemos aun más, en tu caso no te obsesiones con esos pensamientos negativos sobre la realidad o irrealidad de las cosas, en cierta forma has despertado tu mente y tu conciencia, hay muchas teorías que explican lo que sientes y no es algo del otro mundo, creo que en el estado de conciencia que presentas comienzas a tener percepciones muy concientes de otra dimensión, pero nuestra mente confusa nos lo distorisiona todo a un punto que parece que nos desquicia. Te aconsejo leer el LIBRO: CÓDIGO DE LA EMOCIÓN de Nelson Bradley y USTED PUEDE SANAR SU VIDA de Louise Hay, hermosos libros que bendigo a Dios el que me haya ayudado, pero aferrate a creer que puedes superarlo, llenate de pensamientos positivos en vez de los negativos que tu mente repite. Es una lucha constante hasta que te acostumbres, pero cuando llegue a tu mente algo negativo, reemplazalo con algo positivo y así todo el tiempo, verás el cambio de manera mágica. Buscalo por internet, si quieres te puedo pasar el archivo, me envias un correo a munozpd@ug.edu.ec, yo aun no me he liberado de esto pero lo he podido manejar de mejor manera y no me resigno a pensar que mi vida se destruye por eso, levanta ese ánimo amiguita, podemos lograrlo con el poder de DIOS a través de su hijo JESUS, que vino para salvarnos a todos, solo dejemos guiar por el corazón ahciendo cosas buenas, bueno ese es mi mejor consejo, no quisiera depender de las medicina por siempre. Que Dios te acompañe.

    en resposta a: Preocupado, asustado… alguien le pasa esto??… #29589
    David Pinazo
    Superadministrador

    Saludos
    Es para indicar que yo vengo sufriendo parecido hace 2 años pero cada día es una batalla que debemos ganar y me voy recuperando poco a poco

    en resposta a: Presentación: ansiedad e hipocondría #29588
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola Mariao, es la primera vez que escribo en un foro como este y hay una frase que has dicho, qué es la principal causa de que me haya atrevido a responderte… ´´Me está haciendo pensar mucho y darme cuenta de que “tengo pensamientos” y cómo son estos. Parece sencillo, pero hasta ahora parece que yo no me había dado cuenta´´

    Me he sentido identificado….y pienso que es fundamental para hacer “llevar” o lograr superar la ansiedad, tomar conciencia de nuestros pensamientos.

    Mi experiencia con la ansiedad empezo hace mas de un año, tenia 26 años, ganando dinero, piso propio,coche.. te crees el rey del mambo… Entonces hubo un ere en mi empresa y me despidieron y se me juntaron tambien muchisimas cosas…..hipoteca…no habia superado una ruptura de pareja…mis amistades no me llenaban…la familia no te entendia( padres muy exigentes )…autoestima….
    Al mes tuve mi primer y unico ataque de panico….piensas porque me pasaba eso a mi, lloras muchisimo,se te cae el mundo encima.
    A partir de ahi fui al psicologo me dio unas directrices las cuales seguí, sobre todo relacionadas con las tecnicas de relajacion las cuales te aconsejo porque vienen genial y por supuestotambien me ayudo en ver que mis pensamientos no eran los correctos.
    Paso el verano y decidi intentar como dice el titulo del mensaje con paciencia, constancia y fuerza salir de esta lucha por mi mismo.
    Creo a dia de hoy que lo estoy consiguiendo a base de ponerme metas, introducir cambios en mi vida los cuales antes ni LOCO lo haria y conocerme a mi mismo y con ello mis pensamientos.( mucha gente me llama a lo que me ha pasado…has madurado )
    Por supuesto aun sigo con ansiedad pero a mi está no me quita las ganas de luchar contra ella, y vivir y afrontar la vida de la mejor manera posible……y esos dias malos y duros que tenemos en los que dices…..pufff no puedo….decir como que no?

    Creo que estas totalmente en el camino correcto, porque(repito) estas tomando conciencia de ti misma y de tus pensamientos…y se te nota la positividad que transmites, que te garantizo que sera fundamental para ti.

    Espero que te llegue un poquito de mi energia positiva y te mando muchisima fuerza para este camino.

    en resposta a: ansiedad?? #29587
    David Pinazo
    Superadministrador

    alex,si te han dicho que tu corazon va bien,intenta relajarte,puede que ahora tengas ansiedad por todo lo que has pasado,yo tengo ansiedad y tambien tengo mareos,y en epocas que estoy mas tensa me mareo mas,intenta estar tranquilito,porque la ansiedad,puede ser muy puñetera y repercute al corazon ya sabes taquicardias etc…no te obsesiones,piensa que tu corazon esta bien,se feliz y tu has tus revisiones no hay que bajar la guardia y si te quedas mas tranquilo si vas a urgencias ,pues lo haces y sales de dudas,y si te dicen que todo va bien,no te preocupes y vive eres muy joven,aaaaaaaaaaaaaaaa y no estas loco,un abrazo alex

    en resposta a: Privat: Tratamiento crisis ansiedad y nervios con Diazepam-Alprazolam #29586
    David Pinazo
    Superadministrador

    miguel ,he visto que eres nuevo por aqui ,bueno bienvenido.aqui la verdad es que solemos ayudarnos bastante aunque no seamos medicos,la verdad es que esto de la ansiedad es un auntentico rollo.pero al final aprendemos a vivir asi ,hay que ser positivos y aprobechar los dias buenos,contra mas cosas buenas vivimos y experimentamos,aunque sean cosas super sencilllas,que para otras personas,no tengan ningun valor,para nosotros es muy importante,yo pienso que mas momentos buenos es igual a menos ansiedad y menos ansiedad,es igual a mejor calidad de vida…evita los nervios y enfados no vale la pena,un abrazo miguel

    en resposta a: ANSIEDAD Y EMBARAZO #29585
    David Pinazo
    Superadministrador

    Estoy embarazada de casi tres meses, de mi cuarto hijo y en estos dos últimos embarazos sufro de trastorno compulsivo, que es trastorno de ansiedad, con pensamiento que no me dejan vivir en paz, falta mucho para tener a mi bebé y estoy muy preocupada porque ya no se que hacer con estas crisis de pánico, sólo tomo dos gotitas de un ansiolítico, pero eso es nada!!!!. Estoy muy agotada con todo esto!!!!! Espero que mealivio con el pasar de los días!!!! Bendiciones a todas!!!!

    en resposta a: sacudidas del corazon #29584
    David Pinazo
    Superadministrador

    NO TIENES DE QUE PREOCUPARTE, YO TENIA LO MISMO ME DIO POR U AUSBIDA DE PESO Y DESARREGLOS EN MI VIDA TOMAR FUMAR COMER GRASAS, BAJE DE PESO Y LEGO VINO LA ANSIENDAD QUE ME VENIA ATAQUES CARDIACOS EMERGENCIAS A CADA RATO Y NADA ELECTRO ECOCARDIOGRAMA HOLTER DE TODO PLACAS A LOS RIÑOÑES PECHO TRAUMATOLOGIA DE TODO Y SALI MAS SANO QUE UNA MANZANA, LO INCONES AL CORAZON LAS MIGRAÑAS ES PURA ANSIENDAD Y PANICO DEJA DE PENSAR QUE MORIRAS,UNO UN ATAQUE CARDIACO NO TE DARA TIENPO A NADA ESO TENLO POR SEGURA NO HA NADA EN TU CORAZON TENGO 3 AÑOS Y TUVO QUE PASARME ESTO PARA VER QUE HAY VIDA SANA, PERO LA VERDAD QUE SUPERE TODO ESTO CUANDO ME DEJE DE AVERIGUAR TODO SOBRE CARDIOLOGIA Y ME COMPRE UNA BIBLIA Y YO MISMO CALME MIS ANSIEDAD Y MIS TEMORES CON AYUDA DEL MAS GRANDE DIOS Y JESUS, DEJE DE TOMAR DE SALIR LOS FINES DE SEMANA MI VIDA CAMBIO TOTALMENTE NO SOY UN CRISTIANO NO VOY A UNA IGLESIA PERO CONFESAR TUS PECADOS Y TEMORES A SOLAS A DIOS AYUDA EN MUCHO ES MEJOR QUE CUALQUIER DOCTOR NO TIENES NADA EN SERIO, PARASA YA ESTOY CONVENCIDO EN ESO SO SI HAS EJERCICIOS ASI SIENTAS QUE EL CORAZON SE CAIGA NO TENGAS MIEDO PORQUE EL CORAZON ESTA MANDANDO SANGRE A TODO TU CUERPO NO TE QUEDES SENTADA NO PIENSES EN ESO PORQUE ESTAS ALERTA QUE SI TE PASA ALGO EN EL CORAZON SAL HAZ EJERCICIOS VERAS QUE TENGO RAZON NO TIENES UE TENER MIEDO LA ANSIEDAD ES LO CONTRARIO DE LA FE TE VA CREER QUE TIENES ALGO MALO, ESO ME DIJO UN NEUROLOGO, HAS LO CONTRARIO NACE DE NUEVO COMO YO LO ESTOY HACIENDO CON FE Y NADA TE PASARA NO TENGAS MIEDO DIOS NO DEJARA QUE TE PASE NADA O SI NO TEN LO PORSEGURA QUE HACE RATO ESTUVIESES YA CON SAN PDEDRITO TEN LO ASEGURO ESTO ES DE LA MENTE NADA MAS LOS NERVIOS , A TOMA VITAMINAS Y MUCHA AGUA YO TOMO CSI 6 LITROS ,MI SANGRE ESTA LINPIA ALGO MUY BUENO ES EL DOLONEUROBION ESO TE AYUDARA VERAS COMO PASARA SUERTE Y ESPERO QUE TE AYUDE NO TE ASUTES,Y CONFIA EN DIOS.

    en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29583
    David Pinazo
    Superadministrador

    Todo lo que describes me ha pasado a mi a una edad similar, y a veces aun lo siento…
    Pero puede mejorar y a veces, puede pasar, no te obsesiones y piensa que es debido a la ansiedad, a una gran y altisima ansiedad que te provoca estos sintomas, asi que sería importante lo que te dicen, que vayas al psiquiatra y que te recete algún ansiolítico para bajar la ansiedad, pues con ello se reducirán los sintomas y estarás mucho más tranquila.
    Y piensa que no eres la única, mucha suerte,
    Lina

    en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29582
    David Pinazo
    Superadministrador

    Anafranil, estoy totalmente con lo de la casi obligatoriedad de la toma de ansiolíticos (mediante tratamiento médico con seguimiento, eso sí), durante un tiempo. De hecho yo estoy inmerso ahora mismo en esa fase, siendo hoy mi segundo día. No he notado de momento un cambio significativo durante el día pero sí que me da tranquilidad de que estoy siguiendo el camino correcto para volver a estar bien. En caso contrario, saltarme los plazos, un día sin toma, etc, me generaría más ansiedad aun y empeoraría los síntomas simplemente porque crearía un círculo vicioso (no lo tomo hoy porque me ncuentro mejor, luego haces cosas que tal vez no deberías, empeoras síntomas y te caes mentalmente al vacío con todas sus consecuencias).

    en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29581
    David Pinazo
    Superadministrador

    Estimada Julia, todo lo que describes lo produce la maldita ansiedad.Yo empecé a los 8 años y tengo ya 35, empecé con un ataque de pánico y todo el día estaba dándole vueltas a las cosas, mi cabeza no paraba, estaba en un sitio y a la vez parecía como sino estuviera allí, tenía ganas de salir corriendo, parecía que estaba atrapado en mi cuerpo, me llegaban ideas sin parar a la cabeza y me angustiaba , me sentía raro, fatal, me hacía preguntas por todo y todo me parecía extraño , era como lo que tu dices, como si quisiera salir de mi cuerpo.Y eso es simplemente causado, además de por la ansiedad, porque hay personas que somos totalmente mentales, estamos totalmente identificados con nuestra mente, evaluamos cada pensamiento que viene a la cabeza, muchas veces de manera inconsciente y eso nos causa una angustia enorme.Y claro, las sensaciones que tan horribles son, que se nos quedaron grabadas en nuestra mente, amenazan con volver y eso nos causa una angustia tremenda.Tienes un nivel de ansiedad elevadísimo, lo que me ha pasado a mi durante tantos años.Aunque ahora lo veas todo negro, hay esperanza, por supuesto.Estás en una fase difícil porque tu ansiedad genera una cantidad tan enorme de pensamientos que es imposible deshacerte de ellos.Mis consejos y aunque te resulte difícil, son los siguientes:
    -Intenta aprender a observar tus pensamientos sin juzgarlos, debes intentar por todos los medios no luchar contra ellos, aceptarlos sabiendo que son generados por la ansiedad y que le pasa a mucha gente, no eres la única.
    -Para mi, en esta fase, es fundamental que tomes algún tipo de ansiólitico para que no aumente la ansiedad y sientas algo de alivio a nivel mental, creo que trankimazin y anafranil(clomipramina)te irían bien, pregúntale por supuesto a tu psicólogo o psiquiatra.
    -Aunque te cueste horrores, haz deporte, te relajará y aprenderás a recondicionar muchas sensaciones que tienes, como buenas.

    -Debes ser consciente en cada momento, que no estás loca, simplemente la fuerte ansiedad que padeces y tu forma de ser tan mental, hace que construyas una realidad amenazante que te puede parecer confusa y angustiosa, pero no te va a pasar nada, ni te va a dar un ataque al corazón , ni te vas a morir por sentir desrealizacion….aunque soy consciente que los síntomas son angustiosos y muy difíciles de llevar.
    -No te aisles, no dejes que esta mierda te recluya en tu casa, simplemente tienes miedo al miedo, miedo a tus sensaciones y tus pensamientos, pero esa realidad la creas tu, poco a poco irá desapareciendo.
    -Y por último, ten fe y no pierdas la esperanza, todo esto que lo ves tan negro ahora , es como una gran nube que te impide ver el sol, pero que poco a poco desaparecerá.

    Si algún día te apetece charlar, este es mi correo guijarrocuadros@hotmail.com

    Te deseo lo mejor, Juan

    en resposta a: Grupo de agorafobia y ansiedad por whatsapp #29580
    David Pinazo
    Superadministrador

    Hola a todos…he leido en el foro..y quisiera pertenecer al grupo de whatsapp
    +34656889705
    Gracias

    en resposta a: Esta es mi historia, ayudenme #29579
    David Pinazo
    Superadministrador

    Yo también lo he experimentado eso, Julia.

    De hecho, cuando peor lo pasé tuve una batería de sueños horrorosos y me despetaba de ellos a media noche, con especie de nauseas, frío en el cuerpo y sobretodo, un miedo terrorífico de porqué he soñado eso. De hecho yo creía que me daría algo.
    Con el tiempo descubrí que tu estado de ánimo influye en lo que soñarás la noche siguiente. Y también, y esto es muy importante, lo que hagas y pienses las dos horas antes de irse a dormir. Si estás positivo o relajado y distraes al cerebro es difícil que luego sueñes cosas raras o malas. Y si pasa, lo que hago yo es pensar que la mente es caprichosa.
    Lo mejor con los sueños raros es no intentar interpretarlos todos porque sino te vuelves tarumba.

    David Pinazo
    Superadministrador

    Alguna vez sí he notado esa sintomatología. Me suele venir acompañado con la sensación d eescuchar el latido de mi corazón…acojona, pero creo que es normal cuando se ha sobreestresado el sistema nervioso.

    en resposta a: Diazepam dudas #29577
    David Pinazo
    Superadministrador

    Para mí es el mejor ansiolítico: me ayudó a perder el miedo de ir a dormir y me evita las pesadillas en días de stress; tiene mala fama en el mercado farmacéutico pero el caso es que en mi opinión es el más efectivo.
    Y no te preocupes en tomar 2,5: los primeros días te deja medio roque por las noches (pero es cosa de una semana, al menos en mi caso), luego con el tiempo sigue haciendo efecto rebajado: te induce un sueño placentero que te lleva a la cama sin temores ni nervios.

    Y un consejo: si empiezas un tratamiento sigue lo que te dice tu médico. Automedicarse o hacerse el valiente tiene consecuencias. Yo las he sufrido…y no gustan.

S'està mostrant 15 entrades - de la 3,691 a la 3,705 (d'un total de 9,448)
Resum de la privadesa

Aquest lloc web utilitza galetes per tal de proporcionar-vos la millor experiència d’usuari possible. La informació de les galetes s’emmagatzema al navegador i realitza funcions com ara reconèixer-vos quan torneu a la pàgina web i ajuda a l'equip a comprendre quines seccions del lloc web us semblen més interessants i útils.

Galetes estrictament necessàries

Les galetes estrictament necessàries han d'activar-se sempre perquè puguem desar les preferències per a la configuració de galetes.

Analítiques

Aquest lloc web utilitza Google Analytics per recopilar informació anònima com el nombre de visitants del lloc i les pàgines més visitades.

El mantenir aquesta galeta habilitada ens ajuda a millorar el lloc web.